Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 2016: #7. Car Seat Headrest - "Teens Of Denial"

22/12/16

Εύη Χουρσανίδη

Κάπου ανάμεσα στο αιφνίδιο hype που συνόδευσε την ανακοίνωση της εμφάνισής του στο φετινό Primavera και την ανάγκη των σημερινών 35+ να πιστέψουν πως οι κιθάρες δεν έχουν πεθάνει ακόμα, ο 24χρονος Will Toledo είδε φέτος το (nerdy) πορτρέτο του -περισσότερες φορές από ό,τι και ο ίδιος περίμενε- σε όλα τα μεγάλα μουσικά sites, καταλήγοντας ο πιο πολυσυζητημένος εκπρόσωπος της indie για το 2016, με την 13η (!) κυκλοφορία του ως Car Seat Headrest "Teens Of Denial", να κατακτά, μεταξύ άλλων, το Νο. 4 της λίστας του Rolling Stone με τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς, και την κορυφή της αντίστοιχης λίστας του NPR.


Εφαρμόζοντας αμέτρητες μουσικές ιδέες μέσα σε δώδεκα πολυ-μορφικά τραγούδια, που μεταλλάσσονται από στροφή σε στροφή, ο Car Seat Headrest καταφέρνει να περιγράψει ασφυκτικά εύστοχα όλες τις πτυχές του teenage angst ("I’m so sick of… fill in the blank", "I'm freaking out in my mind in a house that isn't mine" / "drugs are better with friends, friends are better with drugs" / "we are not a proud race, it's not a race at all" / "I used to like the mornings, I'd survived another night") και να ανακηρυχθεί (και από το συντάκτη μας Παναγιώτη Μένεγο) ως η "επόμενη μεγάλη λευκή indie ελπίδα":

Ναι, ο Toledo έχει ακούσει/επηρεαστεί/(ονειρευτεί να) πάρει τη σκυτάλη από τον Stephen Malkmus των Pavement ή από τον Lou Barlow των Sebadoh. Έχει δουλέψει πολύ μπας και πετύχει τη σωστή start/stop – quiet/loud ισορροπία των Pixies και των Guided by Voices. Είναι παιδί μιας γενιάς που έχει σε ίση μεζούρα δυο ματιές για τα πάντα, την κανονική και την ειρωνική. Όμως, όλα αυτά, τα κάνει με έναν τρόπο που το επιτρέπει: να παρεμβάλλει μια ολόκληρη στροφή από το “White Flag” της Dido στο "The Ballad of the Costa Concordia" (ένα έπος 11’30’’ που μοιάζει σαν cheesy συνέχεια του “The Past is a Grotesque Animal”, κι αυτό είναι και μεγάλη κουβέντα και μεγάλο παράσημο), να κάνει το ίδιο με τους Cars στο "Not What I Needed" εισπράττοντας την άρνηση του Ric Ocasek (κι αναγκάζοντας την Matador να αποσύρει την πρώτη παρτίδα δίσκων, χαρίζοντας στο άλμπουμ ένα πάντα ευπρόσδεκτο boost δημοσιότητας), να ουρλιάζει σε ένα ρεφρέν “destroyed by hippie powers” και να διηγείται στο αμέσως επόμενο τραγούδι πως μερικές σταγόνες acid δεν τον έκαναν να τριπάρει αλλά να αισθάνεται «χαζός μέσα σε ένα ηλίθιο μπουφάν» (καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως «τα ναρκωτικά είναι καλύτερα με φίλους», να παίζει με τις ενορχηστρώσεις, από τη μία αξιοποιώντας πια τα περισσότερα μέσα που έχει στη διάθεσή του αλλά διατηρώντας από την άλλη τη χειροποίητη «τσογλανιά του», να ονομάζει ένα κομμάτι "Connect the Dots (The Saga of Frank Sinatra)". 

Αναμένεται να αποδειχθεί ότι έχουμε όντως ποντάρει όλα μας τα λεφτά στο σωστό πουλέν.



Previously:
Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 2016: #10. Jim James - "Eternally Even"
Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 2016: #9. Ιggy Pop - "Post Pop Depression"
Τα 10 καλύτερα άλμπουμ του 2016: #8. Leonard Cohen - "You Want It Darker"


O Rufus Wainwright live για 2 συναυλίες στην Αθήνα

26/05/17

Στις 2 και 3 Ιουνίου, ο ιδιοσυγκρασιακός καλλιτέχνης έρχεται στο Gazarte.
Kelly

Τρομοκρατικό χτύπημα με 22 νεκρούς σε συναυλία της Ariana Grande στο Manchester

23/05/17

Σκηνές τρόμου που θύμιζαν Bataclan εξελίχθηκαν το βράδυ της Δευτέρας σε ένα event στο οποίο παρευρίσκονταν κυρίως έφηβοι και παιδιά.
Kelly

10 φορές που η Madonna ήταν μελαχρινή

23/05/17

Μελετήσαμε, συλλέξαμε και σας παρουσιάζουμε τα 10 βίντεο κλιπ όπου η Βασίλισσα της Ποπ απαρνήθηκε το ξανθό κι ενέδωσε στο φυσικό χρώμα της τρίχας της.
Kelly

Facebook Comments

Imam Baildi Live