Στο άλμπουμ "Erotica", o Monsieur Minimal επιμένει ηδονιστικά στη ρετρό ποπ - και κερδίζει ένα καλλιτεχνικό στοίχημα

04/10/17

Μάρκος Φράγκος

Από τον Γιάννη Σπανό ως τον Johnny Hallyday και από την Francoise Hardy ως την Bebel Gilberto οι αποστάσεις στο μικροσύμπαν του Χρήστου Τσιτρούδη εκμηδενίζονται ειδικά σε αυτό το πέμπτο άλμπουμ του, το πρώτο του κατεξοχήν ελληνόφωνο. Ο τρόπος που εκμηδενίζονται αυτές οι αποστάσεις είναι διττός: τεχνικός και καλλιτεχνικός. Στο τεχνικό κομμάτι, το "χτίσιμο" του ήχου του ο Monsieur Minimal πετυχαίνει ηχητικά οικοδομήματα που στέκονται πολύ γερά στα πόδια τους, παραγωγές ολοκληρωμένες που χαρακτηρίζονται από τη μία, από μελωδίες με κλασικό pop αέρα και από την άλλη με ρυθμικά πλαίσια υπερμοντέρνα. Ο συνδυασμός κλασικής ορθόδοξης pop μελωδικότητας και cool στιλάτου, τεχνολογικά άρτιου ρυθμού αποτελούν το απόλυτο συγκριτικό πλεονέκτημά του, όσον αφορά στο τεχνικό μέρος του. Το άλλο, το καλλιτεχνικό, έχει να κάνει με τη διάθεσή του, με την "ανοιχτή" εμμονή του με την αφέλεια της ρετρό pop, αυτής που ξεπροβάλλει ως vintage μέσα από περιοδικά των 60s και ραδιόφωνα με μεγάλα κοκάλινα κουμπιά. Υπάρχει ένας ακλόνητος πυρήνας αθωότητας στις μίνι συμφωνίες του "Erotica". Μια πίστη στο ξεδιάντροπο ρομάντσο. Μια ηδονιστική επιμονή με την ποπ των δίσκων 45 στροφών. Και αυτό είναι που δίνει το χρώμα και τη γεύση στο νέο άλμπουμ του.

 

Για παράδειγμα, στο "Φλερτ", μία bossa nova, αέρινη και δροσερή, ο ίδιος ο Minimal μαζί με την Ανδριάννα Μπάμπαλη παίρνουν εύκολα τους ρόλους του Αντρέα Ντούζου και της Χλόης Λιάσκου ας πούμε, στο "Κορίτσια Για Φίλημα". Μία σινεμασκόπ pop που εστιάζει στο παστέλ και αναδεικνύει την νοσταλγία, του αγνού άδολου σκιρτήματος ενός φλερτ. Από πότε άραγε είχαμε να ακούσουμε αυθεντική pop σε σύγχρονο πλαίσιο;  Από πότε είχαμε να ακούσουμε μια γλυκιά, εύθραυστη μελωδία όπως το "Εδώ";  Στο οποίο η καλεσμένη φωνή της Τζένης Καπάνταη φαντάζει ως πολύ πιο αρμονική και καλλίφωνη Claudine Longet και ακούγεται σαν κυριακάτικο πρωινό ξύπνημα. Και επιτέλους από πότε είχαμε να ακούσουμε τον Δάκη, στο ρόλο του... Δάκη, με αυτήν την αγέραστη, υγρή χροιά και την ευγενική αγωνία στην ερμηνεία όπως αυτή στη "Στιγμή" ένα τραγούδι σπεκτορικής ποιότητας και ευρωκεντρικής αίγλης, μια ρομαντζάδα με χρυσόσκονη και όλη την υπερ-δραματική ένταση στα λόγια της, προς αναζήτηση της "χαμένης μας στιγμής". Αποδραστικότητα, ναι. Ποιος έχει ανάγκη το ρεαλισμό όταν ο Δάκης τραγουδάει μεταξύ άλλων, "μίλησέ μου για ένα παραμύθι, αυτό που διάλεξες για πάντα να σου λείπει;" Τι διάολο; Ακούσια ψυχανάλυση, ή κάτι τέτοιο; Βαθιά υπόκλιση.

 

Αντίστοιχη υπόκλιση όμως και στο "Ici" με την Kid Moxie στα φωνητικά σε ρόλο μπλαζέ chanteuse να ανακαλεί την ανίκητη δύναμη του chanson και στην "Αγκαλιά" (επιτέλους ένα σύγχρονο ελληνικό τραγούδι με εθιστικό pop ρεφρέν, από αυτά που θες να σιγοτραγουδάς παντού). Και στο "Σ' Αγαπώ" ένα τραγούδι που σε ένα παράλληλο σύμπαν θα μπορούσε να είναι το "Sweet Sixteen" του Billy Idol σε εφηβική εκδοχή με κελαριστά έγχορδα. Και στον "Έρωτα Στα Χρόνια Της Ψυχεδέλειας", ένα εξώστρεφο, μοτορικό hi tech psych out με επίγευση από αλατισμένα Μάταλα και καταπληκτική, εντυπωσιακή παραγωγή και οργασμική κορύφωση.

 

Το "Erotica" φέρει πάνω του περήφανα και με αυτοπεποίθηση, την "στάμπα" του "ελαφρού, αισθαντικού τραγουδιού" αυτού του τίτλου που κάποτε καταλογιζόταν περιφρονητικά από τη "σοβαρή" πλευρά των τραγουδοποιών. Στο "σοβαρή" πατήστε το play με τα κονσερβαρισμένα γέλια. Διότι η σοβαρότητα από τη σοβαροφάνεια χωρίζονται από μια λεπτή διάφανη γραμμή και μόνο όταν επιλέγεις να προφυλάξεις και να τιμήσεις τις μνήμες σου (από ελαφρά στιγμιότυπα, εύκολες μελωδίες, αβίαστα χαμόγελα, αμήχανα ερωτικά σκιρτήματα και άγουρες φαντασιώσεις συν ένα κιτρινισμένο αντίτυπο από τους "Μοντέρνους Ρυθμούς" έστω και αν το βρήκες στο Μοναστηράκι, στα 90s), τότε είσαι σοβαρός και αξιοπρεπής και σεβαστός και πολύ πιο ψαγμένος από οποιονδήποτε στομφώδη παρλαπίπα προσπαθεί να σε πείσει για την περισπούδαστη διανοητικότητά του.

 

Ακούω με προσοχή τις κομψές και περίτεχνες ασκήσεις ύφους του Minimal, τα "ελαφρά" τραγούδια του που βαραίνουν ως αξιότιμα, ανάλογα με το πολιτισμικό βαρόμετρο του κάθε ακροατή τους. Ακούω έναν άνθρωπο που ισορροπεί τον ερωτισμό και την επικοινωνιακή δύναμη της μελωδικότητάς του με λαμπρό τρόπο, την ποπ και τη σπουδή του στην νοσταλγία και το πώς τα πλέκει σε ένα απλό αλλά και καθαρό και τίμιο βλέμμα για το πώς θα έμοιαζε μια "όμορφη ζωή".

 

Αν σας άρεσε αυτό ακούστε και αυτά:

- Federico Aubele "Gran Hotel Buenos Aires"

- Bebel Gilberto "Tanto Tempo"

- Antena "Camilo Del Sol"

- Καίτη Χωματά "Αποδημίες"

- Smoke City "Flying Away"

O Αναστάσιος Ράμμος και η Angelika Dusk ανάμεσα στους πρωταγωνιστές του μιούζικαλ “Hair” στο Θέατρο Χώρα

18/10/17

H πρεμιέρα της παράστασης, στην οποία παίζουν επίσης η Μαίρη Συνατσάκη, η Κρυσταλλία και ο 'Ιαν Στρατής, θα γίνει στις 15 Νοεμβρίου.
Kelly

"Το βαλς των χαμένων μετά" της Δήμητρας Γαλάνη και του Ευστάθιου Δράκου κυκλοφορεί σε βινύλιο

17/10/17

H σύμπραξη της Δήμητρας Γαλάνη, του Ευστάθιου Δράκου και του Νίκου Μωραΐτη διαθέσιμη και στο αγαπημένο, κλασικό format.
Kelly

Οι 40 ελληνικές συναυλίες, ζωντανές εμφανίσεις και κυκλοφορίες που έρχονται ως το τέλος του 2017 και αξίζει να μην χάσετε

11/10/17

Πού θα εμφανιστούν η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Παύλος Παυλίδης, ο Κωστής Μαραβέγιας, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Σωκράτης Μάλαμας, η Ελεονώρα Ζουγανέλη, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Δημήτρης Σταρόβας, ο Γιάννης Ζουγανέλης και πολλοί άλλοι αγαπημένοι καλλιτέχνες τους επόμενους μήνες.
Ιωάννα Μπρατσολιά

Η Παυλίνα Βουλγαράκη παρουσίασε τον καινούργιο δίσκο της "Μωβ καληνύχτες" στο Σταυρό του Νότου

09/10/17

Με την πρεμιέρα των εμφανίσεών της στο Σταυρό του Νότου Club, η Παυλίνα Βουγαράκη αποδεικνύει για ακόμη μια φορά τους λόγους για τους οποίους θα μας απασχολεί για καιρό
Ιωάννα Μπρατσολιά

Facebook Comments