Motown 1967: Ταραχές μέσα στη Motown και στους δρόμους του Ντιτρόιτ

06/09/17

Μάρκος Φράγκος

Με αφορμή την έξοδο στις αίθουσες της ταινίας "Detroit", της βραβευμένης με Όσκαρ Kathryn Bigelow, με θέμα τις αναταρχές στο Ντιτρόιτ το 1967, ο Μάρκος Φράγκος ρίχνει μια ματιά σε μια ιστορία γεμάτη glamour, ίντριγκα, κλάμα, ζήλεια, υστερία και μηχανορραφίες, που συνέβαινε ταυτόχρονα στο εσωτερικό της θρυλικής Motown.

Ενόσω το σκάνδαλο στους δρόμους του Ντιτρόιτ πυροδοτούσε τις ταραχές που θα έμεναν ιστορία της πόλης, ένα άλλο σκάνδαλο, από τα πολλά που σπάραζε το εσωτερικό της Motown μέσα στο 1967 θα έγραφε ιστορία. Ο έρωτας του Berry Gordy για την Diana Ross επέκτεινε την πυρκαγιά από τους δρόμους του Ντιτρόιτ, μέσα στη Motown, σε μια χρονιά από τις πιο αποδοτικές οικονομικά για την άλλοτε μικρή ανεξάρτητη μαύρη εταιρία...


Σε οποιονδήποτε έξω απο την Motown, η εταιρία του Berry Gordy φάνταζε ως πρότυπο επιτυχίας. Το 1967 εγκατέλειψε την West Grand Boulevard και μετακόμισε σε ένα 10όροφο κτίριο, που ονομαζόταν Dovovan στο κέντρο του Ντιτρόιτ. Τα φθαρμένα μάρμαρα στο πάτωμα του κτιρίου πρόδιδαν τα περασμένα μεγαλεία του, όταν όμως το πήρε η Motown παράκμαζε και έμοιαζε καταθλιπτικό με μουντούς πράσινους τοίχους. Το ασανσέρ του που έτριζε και ήταν ένα κλουβί από σίδερο, χειριζόταν μια αδύναμη μαύρη κυρία που ερχόταν από κάποια άλλη εποχή. Στο καινούργιο αυτό κτίριό της, η Motown δεν μπορούσε πλέον να παρέχει εύκολη πρόσβαση στην τοπική μαύρη κοινότητα, κάτι που είχε λειτουργήσει ως σήμα κατατεθέν της ως τότε. Και παρότι ο Gordy ήταν ευχαριστημένος με την μετακόμιση της Motown, τόνισε ότι "μαζί με την επέκταση της εταιρίας ήρθαν και τα προβλήματα - πιο φουσκωμένοι λογαριασμοί, περισσότεροι φόροι, μεγαλύτεροι εγωισμοί."


Οι καλλιτέχνες παρατήρησαν τη διαφορά. "Η Hitsville τελείωσε στα τέλη των 60s", τόνισε ο Otis Williams, "όταν ένα μέρος των καθημερινών λειτουργιών της επιχείρησης μετακόμισε στο Woodard κοντά στη λεωφόρο Fisher και οι ηχογραφήσεις άρχισαν να γίνονται σε άλλα στούντιο. Ήταν επίσης τότε που ο Berry επέβαλλε μια πιο συμβατική, κορπορατική διοίκηση που αποτελούνταν από ανθρώπους που δουλειά τους ήταν η μπίζνα και όχι η μουσική." Μετακομίζοντας στο αποστειρωμένο περιβάλλον του Donovan, η εταιρία δεν είχε μετακινηθεί μόνο γεωγραφικά αλλά άλλαξε και τη χαλαρή ταυτότητά της. Η νέα επιχείρηση φάνηκε στους περισσότερους πολύ περίπλοκη, απόμακρη και απρόσωπη. Η Motown είχε χάσει την οικογενειακή ατμόσφαιρά της. Ένα μέρος του προβλήματος ήταν ότι δεν υπήρχε κάποιος χώρος στο κτίριο Donovan για τους καλλιτέχνες.

 

Δεν ήταν μόνο τα καινούργια κορπορατικά στελέχη που προκαλούσαν προβλήματα στην εταιρία. Ήταν και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες. Πολλοί από αυτούς που παρέμεναν στην εταιρία από τις απαρχές της σχεδόν μια δεκαετία νωρίτερα -ερμηνευτές, μουσικοί, συνθέτες, παραγωγοί- είχαν ξεφύγει από τη φτώχεια τους και απολάμβαναν πλέον πλούτη και δόξα. Το 1967 ήταν μια χρονιά τεράστιων εσόδων για την Motown: πούλησε πάνω από 30 εκατομμύρια singles. Επιπλέον, η εταιρία άρχιζε να πουλάει και άλμπουμ, που απέφεραν ακόμα περισσότερα κέρδη στα ταμεία της. Ο νέος πλούτος της Motown φάνηκε σε μια τριήμερη εκδήλωση που έγινε στα γραφεία της το 1967, κατά την οποία κλήθηκαν 32 διανομείς δίσκων να παραβρεθούν σ' αυτήν, μαζί με τις συζύγους τους. Αργότερα η Motown τους έκανε περιήγηση στην πόλη με λιμουζίνες και οδηγούς, σε ένα στιλ που θύμιζε Λας Βέγκας, με ποταμούς από σαμπάνια κι ένα φινάλε την τρίτη μέρα στο πιο ακριβό νυχτερινό κλαμπ της πόλης.

Ο έρωτας του Berry Gordy για την Diana Ross δημιούργησε μέσα στο 1967 ακόμα περισσότερες περιπέτειες και προβλήματα: οι Supremes απολάμβαναν την εύνοια και τη μερίδα του λέοντος της ενέργειας του Gordy και αυτή η έμφαση στην Diana Ross όπως ήταν φυσικό δημιούργησε εκνευρισμό στα υπόλοιπα δύο κορίτσια του τρίο, την Mary Wilson και την Florence Ballard. Η φωνή της Ross, ψιλή, γλυκιά και ελαφριά, έβγαινε κυρίως από τη μύτη της όταν είχε γερμένους τους ώμους της προς τα μπρος. Όταν αργότερα εγκατέλειψε την ένρινη ερμηνεία της, η φωνή της πήρε μια πιο δεύτερη θέση στις αρμονίες των κοριτσιών. H Wilson είχε μια καλή φωνή, σε συνδυασμό με την εξωστρεφή προσωπικότητά της και τον ερωτισμό της. Οι εσωτερικοί παρατηρητές όμως από τη μουσική βιομηχανία, συμφωνούσαν ότι καλύτερη φωνή από τις τρεις τους είχε η Ballard, η ιδρύτρια των Supremes που αρχικά ήταν και η βασική φωνή τους. Ακόμα και η ανταγωνιστική Wilson αναγνώριζε ότι η Ballard είχε τη δυνατότερη φωνή. Η φωνή της Ballard ήταν δυνατή και είχε χαρακτήρα, με πολύ χαρακτηριστικό, δικό της ήχο. Ο Williams θυμάται καθαρά, "Ήταν μια από τις καλύτερες τραγουδίστριες που είχαμε. Και οι τρεις Supremes το είχαν, αλλά ακόμα και από τις πολύ πρώιμες μέρες τους, όποτε τραγουδούσε η Flo... γκρεμιζόταν το κτίριο. Η φωνή της είχε πραγματικό συναισθηματικό βάθος και έναν δυνατό, εκκλησιαστικό ήχο. Όταν άνοιγε το στόμα της η Flo, καθόσουν κάτω."


Συγκριτικά, η φωνή της Diana Ross δεν ήταν τόσο εντυπωσιακή. Ο αφροαμερικανός ιστορικός Gerald Early στην κοινωνική σπουδή του για την Motown, κατέληξε ότι "ανάμεσα στις τραγουδίστριες της Motown, μόνο η Diana Ross είχε μια πραγματικά "pop" φωνή, που σημαίνει μια απόλυτα ρηχή, πλήρως συνθετική φωνή." Πολλοί κριτικοί την κατέκριναν επειδή δεν περιείχε κανένα συναίσθημα. O Lamont Dozier που επιτηρούσε τα βοηθητικά φωνητικά στις Supremes, τοποθετούσε μακρύτερα το μικρόφωνο από την Ballard, γιατί η δυνατή τενόρο φωνή της επισκίαζε την Diana Ross. Ωστόσο είναι αδιαμφισβήτητο ότι και η Ross προσπαθούσε να κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσε και σε μεγάλο βαθμό βελτίωσε όσο ήταν αυτό εφικτό την παρουσία της. Σταμάτησε να τρώει τα νύχια της και η εμφάνισή της έγινε πιο φυσική και άνετη με μια προσωπικότητα που δεν περνούσε απαρατήρητη. "Δεν υπήρξε ποτέ αμφιβολία μέσα μου για το ποια θα ήταν η βασική τραγουδίστρια," δήλωσε αργότερα στο Playboy ο Gordy. Την επέλεξε ως βασική επειδή ακουγόταν πιο "λευκή" απ' όλες. Η ακίνδυνη και λιγότερο αναγνωρίσιμη χροιά της ήταν πιο εμπορική αφού "περνούσε" και στα πλατιά λευκά ακροατήρια που λαχταρούσε ο Berry Gordy.

 

Ο Berry Gordy ήταν ομολογουμένως μεροληπτικός υπέρ της Diana Ross αφού ήταν τόσο παράφορα ερωτευμένος μαζί της. Πάντα ήταν πρόθυμος να υποστηρίξει τη δική της πλευρά όποτε δημιουργούνταν προβλήματα ανάμεσα στις Supremes και άλλους καλλιτέχνες. Για παράδειγμα, το 1966 όταν οι Supremes και οι Temptations εμφανίστηκαν μαζί στο τηλεοπτικό Ed Sullivan Show, τα δύο συγκροτήματα είχαν αποφασίσει να ερμηνεύσουν ένα medley τραγουδιών στο οποίοι οι μεν θα τραγουδούσαν επιτυχίες των δε. Στις πρόβες, οι εκτελέσεις του David Ruffin των Temptations σε τραγούδια των Supremes ήταν ηλεκτρισμένες. Η Diana Ross, όμως, άρχισε να γκρινιάζει ότι ο τόνος ήταν πολύ χαμηλός για αυτήν. Όταν ο Maurice King δεν την πήρε σοβαρά, η Ross, όπως πάντα, παραπονέθηκε στον Gordy ο οποίος διέταξε τον King να ανεβάσει κατά έναν ολόκληρο τόνο όλο το medley. Ήταν ιδανικό για την Ross αλλά οριακά εντός του φωνητικού εύρους του Ruffin. Μετά την εκπομπή οι Temptations πληγώθηκαν όταν έμαθαν ότι ο Gordy έστειλε ακριβά δώρα στις Supremes ενώ αυτούς δεν τους ευχαρίστησε καν.


O Berry Gordy με τις Supremes

Όλες οι καλλιτέχνιδες στην Motown ένιωσαν ότι από τη στιγμή που ο Gordy επέλεξε την Diana Ross ως βασική στις Supremes, οι δικές τους καριέρες θα υπέφεραν. Ο Gordy το ομολόγησε στον Adam White του Billboard, χρόνια αργότερα: "Νομίζω ότι η περισσότερη δυσαρέσκεια ήρθε όταν ερωτευόμουν όλο και περισσότερο την Diana και περιόδευα μαζί με τις Supremes. Ή όταν άρχισα να περνάω περισσότερο χρόνο μαζί τους, όταν τις έβλεπα ως αρχηγούς, αυτό ήταν ο πρώτος λόγος. Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι, ερωτευόμουνα όλο και περισσότερο την Diana και φυσικά με ενέπνεε όσο δεν πήγαινε άλλο. Και είμαι σίγουρος ότι αυτό φθονούσαν κάποιοι από τους άλλους καλλιτέχνες."

 

Ανάμεσα σε κείνες που ένιωσαν καπελωμένες από το πάθος του Berry Gordy για την Diana Ross ήταν η Martha Reeves των Vandellas, οι Marvelettes, η Gladys Knight και η Brenda Holloway. Κάποιες όπως η Reeves, είχαν ήδη τις διαμάχες τους με την Ross, όταν είδε έξαλλη από την οργή της στις Supremes να αντιγράφουν εντελώς τα κοστούμια των Vandellas και την Diana Ross να κλέβει στις συναυλίες τους δικούς της αυτοσχεδιασμούς, και το "γουργούρισμα" και τους "αναστεναγμούς" από άλλους καλλιτέχνες της Motown. Όταν η Reeves προσπάθησε να επιπλήξει την Ross μετά από μια συναυλία, η Ross τηλεφώνησε στον Gordy ο οποίος τακτοποίησε τη διαμάχη υπέρ της Ross. Δεν βοηθούσε στο ηθικό των καλλιτεχνών το γεγονός ότι κάποιες φορές ο Gordy και η Ross παρακολουθούσαν μαζί τις συναυλίες άλλων καλλιτεχνών από την πρώτη σειρά. Μετά τη συναυλία, ο Gordy έκανε στους καλλιτέχνες μια καταιγιστική κριτική και η Ross στεκόταν δίπλα του με ένοχο βλέμμα. Για την Reeves και πολλές άλλες καλλιτέχνιδες της Motown, η προστασία του Gordy στην Ross, τις έκανε να νιώθουν ως δεύτερες.

Καθόλου αναπάντεχα, η Ross φρόντιζε να φτάσουν στο αυτί του Gordy και όλες οι διαμάχες που ξέσπασαν μέσα στις Supremes. Από όσα του είπε η Ross, ο Gordy πίστεψε ότι το πρόβλημα ήταν ότι η Mary Wilson ήθελε να γίνει η βασική ανάμεσα στις τρεις τους και ζήλευε την Ross αφού η ίδια δεν είχε αναγνωρίσιμη φωνή. Όσο για την Florence Ballard, ο Gordy την αντιμετώπιζε ως σκυθρωπή και όχι αρκετά αποφασισμένη να γίνει κορυφαία pop star. Στο Λονδίνο, ενόσω ηχογραφούσαν μια εκπομπή για το BBC, ο Gordy τράβηξε στην άκρη την Wilson και την Ballard και τις επέπληξε που δεν στηρίζουν την Ross και την κάνουν να νιώθει απομονωμένη. Αυτές δεν άκουγαν τίποτα. "Εμείς νιώθουμε απομονωμένες," του απάντησε η Wilson. "Βγαίνει στη σκηνή και συμπεριφέρεται σαν να μην είμαστε καν μαζί της." H Ballard πρόσθεσε συμφωνώντας ότι η Ross "δεν κάνει τίποτ' άλλο παρά μόνο επίδειξη." Ο Gordy προσπάθησε να τους πει ότι η Ross πάντα έκανε επίδειξη και ότι αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που είχε γίνει πετυχημένη τραγουδίστρια. Ο Gordy τούς θύμισε επίσης ότι αποτελούν μέλη ενός από τα πιο πετυχημένα γυναικεία συγκροτήματα του κόσμου και ότι η Ross δεν κέρδιζε ούτε ένα δεκάρα παραπάνω από τις ίδιες και ούτε ζήτησε ποτέ κάτι τέτοιο. Τους ζήτησε ξανά να μειώσουν τις εντάσεις μεταξύ τους και να την στηρίξουν στη σκηνή. Συμφώνησαν ότι θα προσπαθούσαν.

Πίσω στο Ντιτρόιτ, προς απογοήτευση του Gordy τα νέα συνέχιζαν να είναι ανησυχητικά για τις Supremes. Οι μάνατζερ των περιοδειών τους και οι συνοδοί τους έλεγαν ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Κι επιπλέον ένα καινούργιο πρόβλημα είχε αναδειχτεί: η Ballard άρχισε να πίνει. Αυτό εξόργισε τον Gordy ο οποίος είχε πάντα ένα αρκετά απλό ρητό για τα ναρκωτικά και το αλκοόλ: "Είναι πάντα ευκολότερο να λοξοδρομήσεις σ' αυτά παρά να ξεφύγεις απ' αυτά." Καμία από τις τρεις Supremes δεν έπινε πολύ αρχικά. Όταν όμως έγιναν διάσημες, όπως θυμόταν η Mary Wilson, "καμία περίσταση δεν ολοκληρωνόταν χωρίς το καλύτερο αλκοόλ και την ακριβότερη σαμπάνια." Η Ross και η Wilson φαίνονταν να ελέγχουν το πόσο πίνουν, αλλά οι αντιστάσεις της Ballard ήταν χαμηλές. Μετά από ένα και μόνο ποτήρι, συχνά φαινόταν να παραπατάει. Άρχισε να πίνει όλο και περισσότερο όσο τα πράγματα μέσα στο συγκρότημα γίνονταν όλο και πιο ζόρικα και η ίδια εκνευριζόταν όλο και περισσότερο. Όταν περιόδευαν, η Ross είχε το δικό της καμαρίνι ενώ οι άλλες δύο μοιράζονταν ένα καμαρίνι. Η Ross διηύθυνε μια όλο και μεγαλύτερη συνοδεία η οποία διεκπεραίωνε τις απαιτήσεις της ενώ η Ballard και η Wilson έπρεπε να ικετεύουν τον Gordy για να τους παραχωρήσει κάποιον για να τις βοηθάει. "Ό,τι ζητούσε η Diana", θυμόταν η Wilson, "το είχε. Στο μυαλό της Flo αυτό ήταν άδικο και η δυσαρέσκειά της άρχισε να την κατατρώει."


Μια φορά, πριν εμφανιστούν στην εκπομπή του Ed Sullivan, η Wilson μίλησε στην Ballard και την προειδοποίησε να ελέγξει το θυμό της αν ο Gordy και η Ross πουν κάτι που δεν της αρέσει. "Τι πρέπει να κάνω, λοιπόν;" ρώτησε η Ballard. "Κάνε ό,τι κι εγώ," της είπε η Wilson, "μη λες τίποτα". "Δεν πρόκειται να φιλήσω τον κ**ο της Diana Ross ή του Berry. Θα τους παλέψω και τους δύο και θα νικήσω", απάντησε η Ballard. "Δεν θα κερδίσεις Flo," της είπε η Wilson. "Κανένας δεν κερδίζει." Μετά από εκείνη την εκπομπή, όταν ένα από τα σκουλαρίκια της Ballard έπεσε, η Diana Ross, το πάτησε και το έσπασε. Οι περισσότεροι πίστεψαν ότι ήταν κατά λάθος. Η Ballard, όμως, πίστευε ότι το έκανε επίτηδες και επιτέθηκε στην Ross στο καμαρίνι της, τραβώντας την περούκα της και τα σκουλαρίκια της πριν την ακινητοποιήσουν δύο σωματοφύλακες του Gordy και την απομακρύνουν. Κάποιοι στην Motown ήξεραν ότι τα πράγματα βγαίνουν εκτός ελέγχου. Οι περισσότεροι είχαν τις δικές τους απόψεις για τις αιτίες. Ο Smokey Robinson ήταν πεπεισμένος ότι όχι μόνο η Ballard υπέφερε από τη ζήλεια της αλλά και ότι ο εραστής της Tommy Chapman, πρώην οδηγός του Gordy, "την είχε επηρεάσει να ξεφύγει γιατί την έπεισε ότι θα μπορούσε να βγάλει περισσότερα χρήματα αν έφευγε από την Motown."

 

Αρχικά, η Ballard δεν έπινε πριν από τις συναυλίες. Σύντομα όμως, η Ross και η Wilson παρατηρήσαν ότι έπινε. Άρχισε να αργοπορεί στις συνεντεύξεις τύπου, στις πρόβες και στις αναχωρήσεις για τα ταξίδια. Όταν η Wilson την προειδοποίησε να συνέλθει και να σταματήσει να πίνει, η Ballard της απάντησε: "γλυκιά μου δεν θα πεθάνω στη δουλειά εγώ για να κάνω σταρ την Diana Ross." Η Ballard δεν έκανε και πολλά για να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Άρχισε να παίρνει βάρος και να μην χωράει σε κάποια από τα κοστούμια. Ο Gordy δεν βοηθούσε. Την κατσάδιαζε συχνά για το βάρος της και εκείνη του απαντούσε σαρκαστικά ότι δεν ήταν εκείνη παχιά, απλά η Diana ήταν πολύ αδύνατη. "Μια ολόκληρη παρέα αντρών σταμάτησε για μένα στην 52η Οδό" του είπε. "Δεν είδα κανέναν να φωνάζει την Diana." Μια βραδιά στο 20 Grand στο Ντιτρόιτ, μπροστά σε άλλους καλλιτέχνες και θαυμαστές, ο Gordy επιτέθηκε στην Ballard. Της είπε δυνατά, "Συμφωνώ με την Diane. Πρέπει να κάνεις κάτι με το βάρος σου. Παραείσαι παχιά."

"Δε με νοιάζει καθόλου τι πιστεύεις!" ανταπάντησε η Ballard. Μετά σόκαρε τους πάντες χύνοντας ένα ποτό στο πρόσωπο του Gordy και όρμησε έξω από το κλαμπ. "Σοκαρίστηκα", θυμόταν ο καλός φίλος της και κάποτε εραστής της, Otis Williams. "Ήταν πάντα πολύ αφοσιωμένη... Νιώσαμε ότι πλέον είναι θέμα χρόνου. Ο Berry δεν θα ανεχόταν και πολλά ακόμα μετά από αυτό." Από το τέλος του 1966, οι εντάσεις μέσα στο συγκρότημα είχαν εκτραπεί όταν οι δημοσιογράφοι τις βομβάρδιζαν με ερωτήσεις για το κατά πόσο το συγκρότημα θα μετονομαστεί σε Diana Ross & The Supremes. Η Mary Wilson και η Florence Ballard το αρνούνταν. Κανένας από την Motown δεν τις είχε ενημερώσει ότι επίκειται μια τέτοια αλλαγή. Εν τω μεταξύ το ίδιο το τμήμα δημοσίων σχέσεων της Motown διέρρεε φήμες για μια πιθανή αλλαγή ονόματός τους. "Κάποια στιγμή πληροφορηθήκαμε ότι το όνομα θα άλλαζε πράγματι," θυμόταν η Mary Wilson "και όταν έγινε σίγουρο, η Flo ξεπέρασε τα όρια."

 

Η Ross και η Wilson αναγκάστηκαν να εμφανιστούν ως ντουέτο όταν η Ballard ήταν τόσο μεθυσμένη που έχασε δύο συναυλίες του συγκροτήματος. Ο Gordy έστειλε την Marlene Barrow, μία κοπέλα από τις Andantes για να αντικαταστήσει την Ballard όταν για μια ακόμη φορά δεν εμφανίστηκε σε μια συναυλία. Τον εξέπληξε ευχάριστα το γεγονός ότι το ακροατήριο δεν φαινόταν να νιάζεται για αυτή την αλλαγή. Σύντομα, η Cindy Birdsong, από τις Blue Belles της Patti Labelle, προσλήφθηκε ως αντικαταστράτρια. Η Ross είχε γνωρίσει την Birdsong σε μια περιοδεία από τις πρώτες μέρες των Supremes και της άρεσε. Η Birdsong είχε δυνατή φωνή, έμοιαζε στην Ballard εξωτερικά και έμαθε τις χορευτικές κινήσεις εύκολα. Σε μια συναυλία στο Hollywood Bοwl για την ενίσχυση του United Negro College Fund, η Ballard ήταν ξανά μεθυσμένη και παραπατούσε στη σκηνή, μασώντας τα λόγια της. Ο Gordy είπε στην Birdsong να την αντικαταστήσει. Επειδή το ακροατήριο βρισκόταν σε αρκετή απόσταση από τη σκηνή, οι περισσότεροι θαυμαστές τους δεν παρατήρησαν καν την αντικατάσταση. Όμως όταν οι Supremes εμφανίστηκαν στο Tonight Show λίγο αργότερα, ο Johnny Carson ρώτησε σχετικά με τις φήμες της διάλυσής τους και γιατί η Birdsong είχε αντικαταστήσει την Ballard. Η Ross υπερπήδησε τα πραγματικά προβλήματά τους και έδωσε μια προετοιμασμένη απάντηση στον Carson, λέγοντας ότι η κατάσταση ήταν παρόμοια με κάποιο έργο του Broadway, όπου υπάρχουν αντικαταστάτες για τους ηθοποιούς. "Το show πρέπει να συνεχιστεί. Εγώ είμαι εξαίρεση. Εμένα δεν μπορούν να με αντικαταστήσουν. Αλλά η Florence και η Mary αντικαθίστανται από δύο νεαρές κυρίες που έχουμε ανά πάσα στιγμή έτοιμες."


H Florence Ballard

Τα στελέχη της Motown δεν ήξεραν τι να κάνουν. Η Diana Ross γκρίνιαζε ότι η Ballard ασχήμαινε την εικόνα του συγκροτήματος. Οι προσπάθειες της Mary Wilson να κρύψει το αλκοόλ από την Ballard δεν κατάφεραν να την σταματήσουν. Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο στο Μέμφις, όπου η Ballard ήταν τόσο μεθυσμένη και κακόκεφη που η Ross τηλεφώνησε στον Gordy. Ο Gordy δεν έβαλε την Ballard σε κέντρο αποτοξίνωσης, αντίθετα έδωσε οδηγίες στον Joe Schaffner, μάνατζερ της περιοδείας των Supremes και σύζυγο μιας από τις Marvelettes, να βάλει την Ballard στο επόμενο αεροπλάνο για Ντιτρόιτ. Στο δρόμο προς το αεροδρόμιο, η Ballard απλά σπάραζε στο κλάμα. Ο Melvin Franklin των Temptations έστειλε τηλεγράφημα στην Mary Wilson παρακινώντας την να σταθεί στο πλευρό της Ballard και να φύγει από το συγκρότημα - "Στήριξε την Florence. Μπορεί να συμβεί και σε σένα. Σκέψου το."

 

Όταν τα μέλη του συγκροτήματος επέστρεψαν στο Ντιτρόιτ στα μέσα Απριλίου του 1967, μαζεύτηκαν στο σπίτι του Gordy. Αυτός είπε στα κορίτσια που είχαν έλθει με τις μητέρες τους ότι ένιωθε πως δεν είχε άλλη επιλογή παρά να απολύσει την Ballard. Η μητέρα της Ballard, Lurlee, είπε, "η Mary όμως ακόμα θέλει την Florence μέσα στο συγκρότημα." Όλοι κοίταξαν την Wilson. Αργότερα είπε ότι εκείνη τη στιγμή η Ballard "περίμενε να τη σώσει, περίμενε από μένα να πω στην Diana και στον Berry πόσο είχαν παρεξηγήσει την Flo και πόσο λάθος ήταν." Αντίθετα η Mary Wilson παρέμεινε σιωπηλή για ένα λεπτό και μετά βρήκε το θάρρος της. "Κυρία Ballard," είπε, "η Flo δεν επιθυμεί να βρίσκεται πλέον στις Supremes. Ναι, τη θέλω μαζί μας αλλά αυτή δεν μας θέλει πια." Αργότερα θυμόταν: "Σε εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα, είδα εννέα χρόνια δουλειάς και αγάπης και ευτυχίας να εξαφανίζονται."

Η Ballard ήταν σιωπηλή. Έδειχνε αποστασιοποιημένη και όλα γύριζαν γύρω της. Η μητέρα της, όμως, βρισκόταν σχεδόν σε υστερία. Στο σπίτι του Gordy, κανείς δεν είπε κουβέντα όταν η Ballard και η μητέρα της έφυγαν, περνώντας μπροστά από την Cindy Birdsong η οποία βρισκόταν στο καθιστικό περιμένοντας να τελειώσει η συνάντηση. Οι δύο Ballard αποχώρησαν με την Cadillac τους. Όταν η Mary Wilson κοίταξε την Ross, σκέφτηκε ότι η Ross έδειχνε "σχεδόν χαρούμενη" και προσπαθούσε σκληρά να κρύψει τον ενθουσιασμό της. Σύντομα μετά την αποχώρηση, η Diana είπε στο περιοδικό Ebony ότι οι τόσες πολλές ιστορίες διαφωνιών ανάμεσα σε αυτήν, την Ballard και την Wilson ήταν "όλες ψέματα". Είπε ότι "ήταν απόφαση της Ballard, ήθελε να πάει στο σπίτι της να κάνει παιδιά και να μείνει με τον άντρα της." Χρόνια αργότερα, στην αυτοβιογραφία της, "Secrets Of A Sparrow", η Ross ήταν ελαφρώς πιο άμεση: "Στις αρχές του 1967, με αμοιβαία συναίνεση, η Florence έφυγε από το συγκρότημα. Αν και ήμασταν πολύ στενοχωρημένοι που τα πράγματα δεν είχαν πάει καλά για την Florence, ανακουφιστήκαμε κιόλας. Είχαμε κουραστεί να πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις διαθέσεις της και να προσπαθούμε να την φροντίσουμε."

Από τις 29 Ιουνίου ως τις 13 Ιουλίου έπαιξαν στο Flamingo του Λας Βέγκας και επί σκηνής θριάμβευσαν. Η παραμονή τους στο κλαμπ επεκτάθηκε ως τις 20 Ιουλίου λόγω της επιτυχίας τους. Η Cindy δεν ήταν απόλυτα έτοιμη να αναλάβει τη θέση παρά τις εντατικές πρόβες στις χορευτικές κινήσεις και στα λόγια των τραγουδιών. Ωστόσο είχε ταξιδέψει μαζί τους και υποχρεωνόταν από τον Berry Gordy να παρακολουθεί από τα παρασκήνια τις εμφανίσεις των Supremes. Η Ballard έλπιζε ότι αυτή θα μπορούσε να είναι η ευκαιρία της να παραμείνει στο συγκρότημα. Την τρίτη αυτή εβδομάδα στο Flamingo, όμως, ξανά ήταν ζαλισμένη από το αλκοόλ και είχε παχύνει τόσο που ίσα ίσα κατάφερνε να μπει στο φόρεμά της. Ο Gordy τη διέταξε να βγει από το καμαρίνι και για τελευταία φορά την έστειλε πίσω στο Ντιτρόιτ, όπου μπήκε στην κλινική Ford για αποτοξίνωση. Ο Gordy αποφάσισε ότι η Cindy Birdsong θα γινόταν από εκείνη τη στιγμή μέλος του συγκροτήματος, είτε ήταν έτοιμη είτε όχι. Όταν η Cindy Birdsong αντικατέστησε την Ballard, το συγκρότημα μετονομάστηκε και επίσημα Diana Ross & The Supremes - μέχρι και η μαρκίζα στο Flamingo άλλαξε από Supremes σε Diana Ross & The Supremes. "Η Florence μόνη της το ήθελε," ομολόγησε ο Smokey Robinson. Εκείνη την εποχή δεν δόθηκε δημόσια καμία αιτία της αποχώρησής της. Ο Gordy δεν ήθελε ποτέ να παραδεχτεί προβλήματα με αλκοόλ και ναρκωτικά για κανέναν από τους καλλιτέχνες του, ακόμα και για αυτούς που έφυγαν από την εταιρία.


Οι Supremes με την Cindy Birdsong

Στις 26 Ιουλίου 1967 πριν από την παράταση των εμφανίσεων των Supremes στο Flamingo έγινε μια συνάντηση στο ξενοδοχείο Northland του Ντιτρόιτ ανάμεσα στην Florence Ballard, τον αντιπρόεδρο της Motown, Mike Roskind και τον σύμβουλο της Motown, George Schiffer. Φυσικά, ως συνήθως στις συμφωνίες της με την Motown, η Florence Ballard δεν είχε μαζί της κάποιον νομικό εκπρόσωπο. Τα στελέχη της εταιρίας ανακοίνωσαν στην Ballard ότι δεν ήταν πλέον μέλος των Supremes αλλά της προσέφεραν μια επέκταση στο συμβόλαιό της για να παραμείνει στην Motown, την οποία αρνήθηκε. Αντίθετα, συμφώνησε να λαμβάνει 2.500 δολάρια ετησίως για τα επόμενα έξι χρόνια -συνολικά 15.000- για τη συνεισφορά της στις Supremes. Αυτή ως αντάλλαγμα, της ζητήθηκε να μην αναφερθεί ποτέ στη θητεία της στις Supremes, να μην θυμίζει δημοσίως ότι υπήρξε μέλος τους και να μην απαιτήσει άλλα δικαιώματα από την εταιρία. Η Ballard βγήκε από τη συνάντηση ξανά κλαίγοντας. Παρότι η οικονομική συμφωνία της για την αποχώρησή της από την Motown κατέληξε αρκετά δίκαιη σε έσοδα για την ίδια, η Ballard ποτέ δεν κατάφερε να ισορροπήσει, ούτε να χτίσει μια προσωπική καριέρα, παρότι την επόμενη χρονιά υπέγραψε στην ABC στην Νέα Υόρκη κυκλοφορώντας δύο singles χωρίς εμπορικό αντίκρυσμα. Πέθανε το 1976 σε ηλικία 32 ετών από στεφανιαία θρόμβωση.

 

Μέσα στο 1967 το όνομα των Supremes φιγουράρισε σε τέσσερις κυκλοφορίες singles. Τα δύο πρώτα, "Love Is Here And Now You're Gone" (Ιανουάριος 1967) και "The Happening" (Μάρτιος 1967) έφεραν το όνομα Supremes. Τα δύο επόμενα "Reflections" (Ιούλιος 1967) και "In And Out Of Love" (Οκτώβριος 1967) έφεραν το όνομα Diana Ross & The Supremes. Ωστόσο, και στα τέσσερα -συνθέσεις των Holland, Dozier, Holland, φυσικά- ήταν η Florence Ballard εκείνη που συμμετείχε στις ηχογραφήσεις παρότι από το καλοκαίρι και μετά, στις εμφανίσεις του συγκροτήματος είχε αναλάβει η Cindy Birdsong τη θέση της.

Οι περισσότεροι ένιωσαν ότι ο Gordy προετοίμαζε την Diana Ross για προσωπική καριέρα αλλά τα ποσά των χρημάτων και ο χρόνος που ξόδευε σε αυτήν είχαν πλέον διαλυτική επίδραση πάνω στους καλλιτέχνες που ήδη ήταν έτοιμοι να ξεσπάσουν κάτω από την προσοχή που παρείχε ο Gordy στην Ross. Η Gladys Knight, η Martha Reeves, η Brenda Holloway, οι Marvelettes και η Valerie Simpson, παραπονιόντουσαν πλέον ανοιχτά. Άλλοι έχασαν κάθε ελπίδα ότι θα αξίωναν κάποια προώθηση από την Motown, για παράδειγμα η Kim Weston που έφυγε από την εταιρία το 1967. Θα ακολουθούσαν την πόρτα εξόδου ο σύζυγός της Mickey Stevenson, ο Clarence Paul το 1968, το βαρύ πυροβολικό τους Holland, Dozier, Holland κ.λπ.

Ο Gordy δεν φάνηκε να θορυβείται με τίποτα από αυτά. Μέσα στα προηγούμενα χρόνια είχε χάσει την πρώτη μεγάλη του star, την Mary Wells, και είχε σταδιακά αποδεχτεί ότι κάποιοι πετυχημένοι καλλιτέχνες και παραγωγοί μπορεί να έφευγαν. Επίσης είχε συνειδητοποιήσει ότι πολλοί καλλιτέχνες παραπονιόντουσαν ότι δεν προωθούνταν επαρκώς και δεν λάμβαναν την προσοχή που τους άξιζε, ιδιαίτερα αν δεν ήταν επιτυχίες όλα τα τραγούδια τους. Ήταν δικό τους πρόβλημα, έλεγε στους συνεργάτες του, και όχι πρόβλημα από την προσοχή που πρόσφερε σε αποδεδειγμένα πετυχημένους stars όπως οι Supremes.

Ούτε οι φυλετικές ταραχές πτόησαν ποτέ τον Berry Gordy, ο οποίος αντιμετώπιζε αποστασιοποιημένος το ανερχόμενο κίνημα ανθρώπινων δικαιωμάτων του Martin Luther King και το αντιπολεμικό πνεύμα που είχε ξεσηκώσει μια μεγάλη μερίδα του αμερικανικού κατεστημένου, πόσο μάλλον που ο πόλεμος στο Βιετνάμ δημιουργούσε δυσανάλογα περισσότερες απώλειες μαύρων στρατιωτών. Η πολιτική και η ιστορία ήταν κάτι που δεν ενδιέφεραν καθόλου τον Berry Gordy, δεν διάβαζε εφημερίδες ή βιβλία. Η μουσική για τον ίδιο είχε έναν ακίνδυνο ρόλο στα ακροατήρια. Όπως έγραψε στην αυτοβιογραφία του, "από όλα τα στρατόπεδα, ένα φαινόταν να παραμένει σταθερό - η μουσική της Motown. Την άκουγαν όλοι. Μαύροι και λευκοί. Στρατιωτικοί και ειρηνιστές. Αντιπολεμικοί διαδηλωτές και το φιλοπόλεμο κατεστημένο." Οι ηλεκτρισμένες εποχές των 60s όμως είχαν δημιουργήσει και ανησυχία ακόμα και στους ίδιους τους καλλιτέχνες μέσα στη Motown. "Ένιωσα να εκρήγνυμαι," είπε ο Marvin Gaye. "Γιατί η μουσική μας δεν είχε σε τίποτα να κάνει με αυτό;" Η μουσική δεν υποτίθεται ότι πρέπει να εκφράζει συναισθήματα; Όχι, σύμφωνα με τον Berry Gordy. Η μουσική πρέπει να πουλάει. Αυτό είναι το θέμα του."

Το 1967, όμως, ήταν αδύνατο ακόμα και για τον Gordy να αρνηθεί την πραγματικότητα γύρω του. Το καλοκαίρι της οργής του μαύρου πληθυσμού είχε καταφτάσει δραματικά στο Ντιτρόιτ, το οποίο έζησε τις χειρότερες ταραχές των τελευταίων 50 χρόνων του ξεκινώντας στις 12 Ιουλίου 1967. Η εθνοφρουρά, τα τανκ και τα ελικόπτερα επέβαλλαν αυστηρή απαγόρευση κυκλοφορίας και παρότι τα γραφεία της Motown -η Hitsville- βρισκόταν εν μέσω μιας από τις πιο φλεγόμενες γειτονιές από τους εξεγερμένους, δεν αγγίχτηκαν καν. Από σεβασμό σε μια από τις πιο πετυχημένες μαύρες επιχειρήσεις της αμερικανικής επικράτειας, τα γραφεία της Motown παρέμειναν σώα. Μετά από επτά μέρες ταραχών, υπήρξαν 43 νεκροί, 5000 άστεγοι και 3800 συλληφθέντες. Περισσότερα από 1200 σπίτια και επιχειρήσεις καταστράφηκαν. Στην αυτοβιογραφία του ο Gordy δεν αναφέρεται καν στις αιτίες ή στις σκέψεις του για την εξέγερση αλλά περιγράφει πώς αντιμετώπισαν την κατάσταση οι εργαζόμενοι στην Motown. Ο Gordy είχε διατάξει να κλείσουν τα γραφεία της εταιρίας αλλά οι εργαζόμενοι πήγαν να δουλέψουν, ενώ "ανήσυχοι παραγωγοί έτρεχαν ανάμεσα στα συντρίμια για να προστατέψουν τις μαγνητοταινίες με τις ηχογραφήσεις τους."

Mε το Καλοκαίρι της Αγάπης του 1967 προ των θυρών, η Motown επέμενε σε ερωτικά τραγούδια πάθους... Αλλά αυτό είναι από μόνο του μια άλλη ιστορία.


Το soundtrack της Motown 1967:



Η ταινία "Detroit" κυκλοφορεί από την Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου στις ελληνικές αίθουσες από την Οdeon. Παρακάτω μπορείτε να δείτε το τρέιλερ:

Just 3: τα τρία τραγούδια που μας άρεσαν αυτή την εβδομάδα (XLXIII)

22/09/17

Τρεις φίλοι από παλιά (Morrissey, John Maus, Linda Perhacs) σε καινούργιους κόσμους.
Μάρκος Φράγκος

Just 3: τα τρία τραγούδια που μας άρεσαν αυτή την εβδομάδα (XLX)

01/09/17

Τεμπέλικες κιθάρες από Courtney Barnett & Kurt Vile, Hope Sandoval και The Pains Of Being Pure At Heart.
Μάρκος Φράγκος

Πώς πριν 40 χρόνια, το "Trans Europe Express" και το "Low" έσωσαν την pop κουλτούρα από το βέβαιο πνιγμό του punk

31/08/17

Το "Trans Europe Express" των Kraftwerk και το "Low" του David Bowie έγιναν 40 χρονών και θυμόμαστε πώς ένα synth riff έσωσε την σύγχρονη μουσική, γέννησε την electro pop ιδέα, πάντρεψε τη μηχανική με την τέχνη και γιατί οι Kraftwerk δεν συνεργάστηκαν ποτέ με τον David Bowie.
Μάρκος Φράγκος

Facebook Comments