"Everything Now" των Arcade Fire: κι αν είναι μαζικό, μην το φοβάσαι

31/07/17

Μάρκος Φράγκος

Μου είναι πλήρως ακατανόητη η αμφισβήτηση του νέου δίσκου των Arcade Fire, βασισμένη στο αξίωμα "πρώην indie σωτήρες ξεπουλιούνται σε χορευτικά beats τώρα που υπέγραψαν σε πολυεθνική". Ακατανόητη, ανόητη, απλοϊκή. Είναι μια γραμμή σκέψης που ακολουθεί την ίδια ηλίθια παράδοση κατηγοριών που εξαπολύονταν π.χ. στους Simple Minds όταν κυκλοφόρησαν το "Once Upon A Time": κατηγορούνταν για ξεπούλημα του post punk μετά από θριάμβους όπως εκείνος του "Sons And Fascination". Αντίστοιχα, στον David Bowie όταν κυκλοφόρησε το "Let's Dance" με τον Nile Rodgers μετά από το "Scary Monsters", ή στους Gang Of Four όταν κυλοφόρησαν το "Hard" μετά από τα εμβληματικά "Entertainment" και "Solid Gold". Η εμμονή του indie-προσανατολισμένου, στενόμυαλου και φοβικού να κρίνει και να κατακρίνει βασισμένος στην στιλιστική εικόνα ενός δίσκου, με αποκλειστικό γνώμονα το ύφος (κιθάρες ή synths;) αποτελεί τη βασική μάστιγα της πολιτιστικής ένδειας της pop κουλτούρας. Και πάντα έτσι ήταν. Ο εν λόγω φοβικός indie-κράτορας αγνοεί πλήρως όλα τα συστατικά της μουσικής ενός δίσκου και εμμένει αυτιστικά στο ότι δεν ακούει τις κιθάρες του. Αγνοεί τα τραγούδια, τις συνθέσεις, τα λόγια, τις αποδόσεις και επιμένει να γκρινιάζει στο ότι δεν ακούει κιθάρες. Μέσα στο 2017 όλα αυτά.

Πάντα ο πυρήνας ενός δίσκου, η ψύχα του και η δυναμική του, παραμένουν τα τραγούδια. Οι συνθέσεις και το κίνητρο να επικοινωνήσει. Το καινούργιο άλμπουμ των Arcade Fire δεν είναι σπουδαίο, είναι όμως απολαυστικό και αξιοπρεπές: περιέχει τραγούδια, συμπαγή, καλογραμμένα και γυμνασμένα, βαφτισμένα στη νέα εποχή της μπάντας που την θέλει κυρίαρχη στις απανταχού αρένες με πολυεθνική υποστήριξη και μια meta-marketing στρατηγική που παρωδεί και σατυρίζει ακόμα και την ίδια την ουσία του ρόλου των mega-groups στο σήμερα. Και μάλλον είναι καλύτερο από το "Reflkektor". Στο προηγούμενο άλμπουμ τους, ο James Murphy εισέβαλλε στο σύμπαν των Arcade Fire και επέβαλλε τις πρακτικές του ακόμα και στις ερμηνείες του Win Butler και της Regine Chassagne με αποτέλεσμα να ακούγεται σαν μια πειραματική άσκηση στο κατά πόσο μπορούν οι Arcade Fire να τα καταφέρουν στην ηλεκτρονική πλατφόρμα. Στο νέο άλμπουμ, ο Thomas Bangalter από τους Daft Punk και ο Steve Mackey των Pulp οδηγούν τον ήχο τους χωρίς να επεμβαίνουν στην απόδοση. Οι Arcade Fire ακούγονται ως Arcade Fire κι όχι σαν electro κλώνοι τους, έχουν οι ίδιοι τα ηνία των τραγουδιών τους και την τελευταία λέξη στο πώς αυτά θα αποδοθούν.

Το στοίχημα του "Everything Now" κερδίζεται στα τραγούδια. Τα 4 singles που το προοιώνισαν από την 1η Ιουνίου μέχρι τις 13 Ιουλίου ακούγονται με μια ελαφρώς κυμαινόμενη διαβάθμιση εκτοπίσματος, θελκτικά, πρόσφορα σε μια pop τεραστίων διαστάσεων που ακούγεται το ίδιο φιλική και οικεία στην αρένα και στα ακουστικά. Το ομότιτλο, η σπουδή τους στον ευρωπαϊκό 80s ήχο της electro pop ρομαντζάδας, το υπέροχο "Signs Of Life", το αποφασιστικά εθιστικό "Creature Comfort" (με τη συμπαραγωγή του Geoff Barrow των Portishead) και ίσως το λιγότερο δυνατό απ' όλα, "Electric Blue" εισάγουν τους Arcade Fire στην καινούργια φάση τους, με ένα στιχουργικό καμβά που παραμένει χαρακτηριστικός της φλέβας τους. Ο Butler συνεχίζει και δω να πραγματεύεται τις επιπτώσεις των όσων συμβαίνουν γύρω του (από τις πολιτικοκοινωνικές ανωμαλίες μέχρι τα παράδοξα των προσωπικών σχέσεων), τις παρατηρεί, ρεμβάζει πάνω σε αυτές και συχνά ειρωνεύεται, καταγγέλλει και εξαπολύει ρητά στα όρια της διδακτικής σοφίας. Όλο αυτό, δεμένο θετικά και ταιριαστά στον ακροατή του.

Υπάρχουν ακόμα στιγμές που προβάλλουν τους Aracde Fire ως αναποφάσιστους απέναντι στις ενδεχόμενες κατευθύνσεις τους. Τα δύο dub reggae "Peter Pan" και "Chemistry" αποτελούν πραγματικές εκπλήξεις αν και το πρώτο από αυτά διαθέτει έναν υπόγειο, σαγηνευτικό εαυτό που δεν σε αφήνει να του ξεφύγεις. Το δεύτερο, περισσότερο κοντά στο bluebeat, είναι πιο ρηχό συνθετικά. Ωστόσο, αμφότερα τα συγκοπτόμενα τραγούδια τους, τους φέρνουν πιο κοντά στο post punk πεδίο, τότε που το δεύτερο κύμα του ska είχε καταλάβει τους πάντες και όλοι ένιωθαν την ανάγκη να ενσωματώσουν μια ska νότα στο ρεπερτόριο τους, από τους Pretenders μέχρι τους Boomtown Rats. Στην περίπτωση μάλιστα του "Good God Damn" μπορεί κανείς να ακούσει αντηχήσεις από τις κοφτές κιθάρες που ακούγονταν αντιστικτικά στην groovy rhythm section των Clash στα περίχωρα του "Sandinista". Και στα τρία αυτά τραγούδια, με την ομοιογενή διάθεση, τη συμπαραγωγή υπογράφει ο φοβερός και τρομερός Markus Dravs και σε αυτόν θα πρέπει να πιστωθεί η συγκοπτόμενη φύση του ήχου.

Ο αφανής ήρωας σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ, όμως, παραμένει ο Owen Pallett, ο άνθρωπος που κρατάει τα ηνία σε όλο το συμφωνικό υπόβαθρο, ο γητευτής των εγχόρδων, αυτός που σηκώνει τα κύματα και τα κατευνάζει αμέσως μετά. Η συμβολή του ίσως φαίνεται πιο έντονα στο highlight "Put Your Money On Me", ένα εθιστικό τραγούδι, κλιμακούμενο σε μια σκάλα που ποτέ δεν καταλήγει (άνετα θα το έβλεπα να συμπεριλαμβάνεται στο "His N Hers" των Pulp, με διαφορετική φωνητική ερμηνεία), το οποίο ακούγεται ως υπόδειγμα της ικανότητας της μοντέρνας pop να χτίζει σασπένς και να το διατηρεί κιόλας σε όλη τη διάρκειά της σύνθεσης. Όπως θα έβλεπα άνετα και το "We Don't Deserve Love" να συμπεριλαμβάνεται στο "So" του Peter Gabriel. Και αυτό μόνο για καλό.

Οι νέοι Arcade Fire είναι δραστήριοι, κινητικοί, ξύπνιοι, συμμετέχουν πλήρως στην καινούργια φάση τους, ακούγονται δυνατοί, επιθυμούν να "σε φτάσουν", έχουν μαζεμένα ευρήματα στη φαρέτρα τους που νιώθουν την ανάγκη να μοιραστούν. Είναι η μπάντα που έχει κατακτήσει με αξιοπρέπεια και αξιοσύνη έναν από τους πιο ακρογωνιαίους κοινούς παρανομαστές της pop κουλτούρας, τη μαζικότητα. Κι αφήστε τον καημένο, το μιζεράκο, το φοβικό indie τυπάκο να κλαίει πάνω στις χαμένες δόξες του "Neon Bible".


Αν σας άρεσε αυτό ακούστε και αυτά:

- Foxygen "Hang"
- Wire "Silver Lead"
- U2 "The Unforgettable Fire"
- Devo "Freedom Of Choice"
- Boomtown Rats "The Fine Art Of Surfacing"

 

tags / arcade fire

Οι Arcade Fire διασκεύασαν το "Μind Games" του John Lennon

21/09/17

Ακούστε τη διασκευή που έγινε στο πλαίσιο μιας σειράς ηχογραφήσεων δύο single, για χάρη του Spotify στα στούντιο της διάσημης μουσικής πλατφόρμας στην Νέα Υόρκη.
Kelly

Οι Arcade Fire και οι Gorillaz επιστρέφουν με δύο νέα τραγούδια εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ

20/01/17

Και τα δύο συγκροτήματα επέλεξαν να κυκλοφορήσουν από ένα νέο single μια διόλου τυχαία μέρα, αφού σήμερα ορκίζεται ως νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ.
Kelly

Οι Arcade Fire κυκλοφορούν σε DVD το “Arcade Fire: The Reflektor Tapes/Live At Earls Court”

05/01/17

Ένα μουσικό ντοκιμαντέρ και ολόκληρη η συναυλία τους στο Λονδίνο το 2014.
Kelly

Video Days: δείτε νέα βίντεο κλιπ από Sam Smith, Lana Del Rey, Will Butler, Father John Misty και Tindersticks

08/10/15

Στους τελευταίους κάνει μια guest εμφάνιση η Jehnny Beth των Savages.
Μαρία Δημητρίου

Ακούστε τα νέα, ακυκλοφόρητα τραγούδια των Arcade Fire από το "The Reflektor Tapes"

26/09/15

Έξι κομμάτια που δεν χώρεσαν στο "Reflektor" κυκλοφορούν τώρα στην deluxe έκδοση του άλμπουμ.
Μαρία Δημητρίου

Facebook Comments