Album review: Prins Obi - "The Age Of Tourlou"

08/05/17

Μάρκος Φράγκος

Την περίοδο 1970 - 1975 όταν οι Roxy Music ξεδίπλωναν το ραφινάτο art rock τους και επέβαλλαν στο αγγλικό rock τη μεγαλοαστική αύρα τους, αφόπλισαν το ιδεολογικό οπλοστάσιο της "προοδευτικής" εμπροσθοφυλακής του rock από τους ιδεασμούς περί της υποχρεωτικής καταγωγής του γνήσιου rock από την εργατική τάξη. Οι Roxy Music (και οι Pink Floyd και άλλοι αστοί) πρόσφεραν στον καμβά της ιστορίας του rock γεύση από σαμπάνια και σολωμό και -ω! του θαύματος- ξαφνικά το να είσαι κοσμοπολίτης και πλούσιος δε σήμαινε απαραίτητα αντίδραση και οπισθοδρόμηση. Οι Roxy Music μετέφεραν την εμπειρία του δανδισμού στο rock και ο Bryan Ferry πίσω από ένα ποτήρι με ακριβό κόκκινο κρασί μπορούσε να ξορκίσει όλη την ενοχή της μπουρζουαζίας.

Πίσω στην Ελλάδα. Οι Baby Guru, μέσα σε μια ντουζίνα χρόνια, απενοχοποίησαν την αθηναϊκή εναλλακτική σκηνή από την καταναγκαστική "εξαρχίλα", πρόσφεραν μια βιώσιμη, τραγανή άποψη για το πώς θα μπορούσε να ακούγεται μια αυθεντική rock έκφραση χωρίς να προσκυνούν τους Cure και τις Τρύπες, αντίθετα κινήθηκαν σε αδιάβατα για τους Έλληνες χωράφια, από το kraut rock και την τεχνοκρατία μέχρι πρόσφατα το βρετανικό blues rock και το πρώιμο hard rock, διυλισμένο μέσα από τη συνθετότητα των αναφορών τους. Οι Baby Guru δεν έδωσαν ποτέ δικαίωμα για να κατηγορηθούν για "μεγαλοαστισμό" και αντιδραστικότητα, γιατί απλά είναι τόσο αυθεντικό και τίμιο το έργο τους που δεν χωράνε μικροπολιτικές επιθέσεις σε αυτό.

Ο Bryan Ferry στα προσωπικά άλμπουμ του ανάμεσα στην δημιουργική -ζενίθ- περίοδο των Roxy Music αλλά και μετά τη διάλυσή τους, αφέθηκε ηδονικά στην απαλότητα των σαλονιών του, βούτηξε στις απολαύσεις του πλούτου και εμπιστεύτηκε όλο το τεχνοκρατικό καθεστώς των musos για να χτίσει την προσωπική καριέρα του και να φιλοτεχνήσει το προφίλ του απόλυτου ευρωπαίου δανδή. Ο Prins Obi στις προσωπικές καλλιτεχνικές ανάγκες του αφήνει παραπέρα το rock των Baby Guru και στο δεύτερο προσωπικό άλμπουμ του μαζεύει... εεεμ... πάλι όλους τους Guru συν φίλους και γνωστούς όπως ο Sundayman και η ομάδα που ονομάζει Dream Warriors (από τους The Voyage Limpid Sound και τους Chickn) και φτιάχνει το δικό του δανδικό αφήγημα που κυμαίνεται από ύμνους στο ανατολικό rock ("ούτε καν οι Steely Dan" λέει ενθουσιασμένος στο "Anatolian Rock") μέχρι νεορομαντικές electro βινιέτες ("Chasing Baboons" με ένα riff στα πλήκτρα που για πάντα από δω και πέρα θα μου θυμίζει το "Nothing To Fear", το αριστουργηματικό instrumental των Depeche Mode από το δεύτερο άλμπουμ τους "A Broken Frame").

O Prins Obi πίνει το δικό του ακριβό κόκκινο κρασί και το μοιράζεται.

Το μοιράζεται ονομάζοντας αυτά που αποτελούν τον μικρόκοσμό του, "εποχή του τουρλού", ένα mix and match άνευ προηγουμένου - μη δοκιμάσετε καν να επιλέξετε tags στον mp3 player σας. Παίζουν τα πάντα εδώ μέσα με μια αποδομική διάθεση κάτι σαν αντίστοιχο ηχητικό αφήγημα με τον "κανιβαλισμό του σύγχρονου δυτικού κόσμου" και την "κατάρρευση των ιδεολογιών". Οι ιδέες του Obi γεννιούνται και παίρνουν το δρόμο τους κατακλυσμιαία και χωρίς καμία αισθητική μεθοδικότητα, αναβλύζουν και μπαίνουν στη ροή χωρίς να τις πολυσκεφτεί και να τις κατατάξει. Χωρίς καμία ενοχή παίζει σκληρά, ψυχεδελικά rock μοτίβα ("Flower Child") ενώ αμέσως πριν είχε παίξει βαριετέ ("The Age Of Tourlou"), ακουστικό folk rock ("Reserve The Right To Fall") και Casio ηλεκτρονομίες ("Astro Man Theme"), blues rock του Αργοχέρη ("Too Demanding") και αμέσως μετά funky prog rock ("Distant Cousins"). Κοινός παρανομαστής, η κατακτημένη μελωδικότητα και η πίστη στο παλιό, ζυμωμένο κόκκινο κρασί.

Αν σας άρεσε το "Age Of Tourlou" ακούστε και αυτά:

- Mac De Marco "This Old Dog"
- Bryan Ferry "Boys And Girls"
- Joe Jackson "Fast Forward"
- Eric Clapton "Slowhand"
- Humble Pie "As Safe As Yesterday"

 

tags / baby guru

Just 3: τα τρία τραγούδια που μας άρεσαν αυτή την εβδομάδα (XLIV)

21/07/17

Τρείς μελωδικοί Βεζούβιοι (Nine Inch Nails, Jack Johnson, Leela James) με περιεχόμενο εύθραυστο.
Μάρκος Φράγκος

Just 3: τα τρία τραγούδια που μας άρεσαν αυτή την εβδομάδα (XLIII)

19/07/17

Τρία διαφορετικά μεταξύ τους τραγούδια για ένα παζλ.
Μάρκος Φράγκος

Just 3: τα τρία τραγούδια που μας άρεσαν αυτή την εβδομάδα (XLII)

07/07/17

Ευοίωνα και λαμπερά, από τον Liam Gallagher, την St. Vincent και τους Oh Wonder.
Μάρκος Φράγκος

Facebook Comments