Τι σκέφτηκες ότι έμαθες ότι είσαι ο νέος Καλλιτέχνης του Μήνα στο Jumping Fish; Ήξερες το Jumping Fish από πριν και τι γνώμη είχες γι' αυτό;
Το ήξερα από πριν, το θεωρώ πολύ ωραίο. Μου αρέσει γιατί έχει ξεκινήσει από την Ελλάδα τελείως, δεν είναι ξενόφερτο σαν το MySpace ή το Facebook. Είναι κάτι το οποίο γεννήθηκε εδώ και είναι ωραίο το ότι υπάρχει ένα site aποκλειστικά για τα καινούργια μουσικά πράγματα που συμβαίνουν στην Ελλάδα. Γι' αυτό κι εγώ χάρηκα που αποτέλεσα κομμάτι του με αυτό τον τρόπο.
Ακούγεται στο ραδιόφωνο, μου το λένε πολλοί. Αν αυτές οι μουσικές δεν έχουν ένα συγκεκριμένο πλαίσιο μέσα από το οποίο μπορούν να φιλτραριστούν και να περάσουν, είναι δύσκολο να ακουστεί κάτι καινούργιο εξαιτίας της γνωστής κατάρας των playlist.
Πιστεύεις ότι αξίζει τον κόπο ένα νέο συγκρότημα να μπει και να δικτυωθεί μέσα από το Jumping Fish;
Ναι, γιατί το έχω δει εκ του αποτελέσματος. Νομίζω ότι έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο στο να υπάρχει airplay και να γίνουν ευρέως γνωστοί καλλιτέχνες που προέρχονται από τον εναλλακτικό χώρο, χωρίς αυτό φυσικά να αλλάζει κάτι στα τραγούδια αυτά καθ' εαυτά, και μπράβο στην COSMOTE για τη σημαντική υποστήριξη μιας τέτοιας κίνησης.
Πρόσφατα κυκλοφόρησες τον πρώτο σου σόλο δίσκο "Fiction". Πώς είναι ο κόσμος σου μετά από αυτό;
Σε γενικές γραμμές νομίζω ότι υπάρχει μια διαρκής εξέλιξη από την άποψη της "προπόνησης" σε συναυλιακούς χώρους και "προπόνησης" ως προς τον τρόπο που θα μπορεί ο δίσκος αυτός να περάσει καλύτερα στους ακροατές.
Εσύ πώς θες να περάσει;
Σαν κάτι διαφορετικό από αυτά τα οποία έχουν συνηθίσει να ακούν, αλλά παράλληλα και σαν κάτι που δεν θα τους φανεί ξένο ως προς την καθημερινότητά τους και στις εφηβικές, νεανικές και ώριμες ανησυχίες τους.
Ακούω συχνά ότι ο Vassilikos από τους Raining Pleasure σε αποκαλεί στις συνεντεύξεις του "το μεγαλύτερο ταλέντο που έχει αυτή τη στιγμή η Ελλάδα". Πώς αντιδράς σε μια τέτοια φιλοφρόνηση;
Εξαρτάται, αρχικά, από το ποια χορδή αγγίζει μέσα σου αυτό που ακούς. Το γεγονός ότι τυχαίνει να τον γνωρίζω δεν σημαίνει κάτι, θα μπορούσε να το είχε πει και για κάποιον ξένο. Απλώς έχουμε οδηγηθεί σε δρόμους στους οποίους και εκείνος με έχει επηρεάσει πάρα πολύ, αλλά και το αποτέλεσμα που έχει από μένα του αρέσει. Αυτό είναι πολύ καλό, αφού κι εγώ έχω δανειστεί πράγματα και στοιχεία από τη ζωή μου κοντά στους Raining Pleasure. Φαντάζομαι ότι έχουμε κάποια κοινό μουσικό κομμάτι στην ψυχή μας και ίσως γι' αυτό του αρέσει τόσο πολύ αυτή η μουσική. Δεν έχω ξαναζήσει μεγαλύτερο μουσικό σοκ από εγχώριο όνομα από τότε που άκουσα το "The Approaching Of The Hour" το 2001. Για μένα υπάρχει η προ-"Approaching" και η μετά-"Αpproaching" εποχή για μένα. Τότε είδα τι μπορούσε να κάνει κάποιος με τα λίγα μέσα που υπήρχαν τότε. Τώρα μπορεί να κάνει ακόμα περισσότερα, πόσο μάλλον τότε.
Τώρα που γίνονται περισσότερα, πώς τα βλέπεις;
Υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι στο χώρο που έχουν το μυαλό και την κουλτούρα να βοηθήσουν τέτοιου είδους μουσικές, νομίζω ότι θα δούμε ακόμα περισσότερα ωραία πράγματα. Από πρόσφατες κυκλοφορίες, μου άρεσε το άλμπουμ των Κόρε.Ύδρο και των My Wet Calvin και νομίζω ότι και ο δίσκος των Μητέρα Φάλαινα Τυφλή θα είναι πολύ καλός.
Μετά από το πρόσφατο αυτό "μπαμ" της indie σκηνής, ποιο πιστεύεις ότι είναι το επόμενο βήμα; Τι μπορεί να περιμένει πλέον κάποιος να συμβεί σε αυτή τη σκηνή για να προχωρήσει;
Αυτό που λέω πάντα είναι να γίνει το ραδιόφωνο πραγματικά μια από τις σημαντικότερες βάσεις που θα στηριχθεί αυτή η μουσική έτσι ώστε να μην θεωρείται μουσική για λίγους, αλλά μουσική για όλους εκείνους που τους αρέσει η ποπ-ροκ. Νομίζω ότι το ραδιόφωνο πρέπει να αγκαλιάσει και να στηρίξει αυτή τη μουσική και να γίνει κάτι παρόμοιο με αυτό που συμβαίνει σε χώρες όπως η Γαλλία: ωραία και τα ξενόφερτα, αλλά εφόσον έχουμε πράγματα που προέρχονται εκ των έσω, καλό είναι να ασχοληθούμε πρώτα με αυτά και μετά με τα υπόλοιπα.
Πιστεύεις ότι είναι εύκολο να ξεφύγουμε από τη νοοτροπία της playlist; Το κοινό πώς θα το δεχόταν;
Νομίζω ότι επειδή τα τελευταία χρόνια η playlist έχει σπάσει τα νεύρα πολλών, ακόμα και ανθρώπων που δεν τους ενδιέφερε να ψάξουν κάτι παραπέρα, θα ήταν μια ευχάριστη αλλαγή. Δηλαδή ακόμα και όσοι παλιότερα αισθάνονταν καλυμμένοι από την playlist, θα αρχίσουν να αισθάνονται αυτή τη βαρεμάρα.
Δηλαδή από τα πολύ mainstream πράγματα που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή, τι σου αρέσει;
Δεν ξέρω... να σου πω ελληνικό; Μου αρέσει πολύ ένα κομμάτι του Γιώργου Δημητιράδη. [τραγουδάει] 'Ενα βράδυ λιγότερο κι όμως ζω περισσότερο. Μου θυμίζει ένα 70s κομμάτι.
Θα είναι ένα live λιτό και διακριτικό. Νομίζω ότι θα αναδειχθούν περισσότερο οι βασικές μελωδίες που τριγυρίζουν την κεντρική και έτσι το βάρος θα πέσει εκεί, στις μελωδίες, και όχι στην αίσθηση του ρυθμού. Μου άρεσε έτσι όπως το άκουσα στις πρόβες γιατί είναι κάτι που ταιριάζει περισσότερο στις 3 τα ξημερώματα και μπορείς να καταλάβεις μια άλλη, πιο ονειρική διάσταση της μελωδίας.