Πώς είναι η επόμενη μέρα μετά την ανάδειξη του “Breeze Of Light” ως Jumping Fish; Διονύσης: Το καλό είναι ότι έχει προσθέσει ένα κύρος στην μπάντα. Το να επιλεγείς ανάμεσα σε τόσα κομμάτια σε βοηθάει να δεις τη δυναμική σου και είναι και ωραίος τρόπος προώθησης γιατί αυτό μπορεί να είναι το κλειδί για να ανοίξει μια πόρτα. Στα κλασικά (MySpace, YouTube) υπάρχει μια σταθερότητα σε plays στο συγκεκριμένο κομμάτι, το οποίο έχει πάρει πολύ καλά σχόλια και από παραγωγούς.
Αυτό το project σε τι πιστεύετε ότι θα μπορούσε να βοηθήσει ένα νέο συγκρότημα;Διονύσης: Πιστεύω ότι είναι πολύ καλή προσπάθεια. Δεν θα κάνει θαύματα για όλους, αλλά θεωρώ ότι η δυνατότητα να έχεις για ένα μήνα τόσο μαζικό airplay και η φήμη που αποκτά από μόνο του το Jumping Fish είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες. Και ακόμα είναι αρχή, σε δύο χρόνια αυτό το πράγμα θα είναι πολύ μεγαλύτερο. Πώς αλλιώς θα γίνει; Ή θα σε βοηθήσει μια εταιρεία, που δεν υπάρχουν πολλές στην Ελλάδα που να το κάνουν αυτό, ή μια μπάντα θα πρέπει να έχει η ίδια budget, πράγμα που το θεωρώ δύσκολο.
Παύλος: Είναι πολύ καλό project και είναι σημαντικό το ότι υποστηρίζεται από ένα χορηγό σαν την COSMOTE που προωθεί τις ανερχόμενες μπάντες χωρίς να τις ταλαιπωρεί με δεσμεύσεις. Σαν κίνηση έχει τεράστιο ενδιαφέρον.
Σαν συγκρότημα έχετε και την εμπειρία της Αγγλίας, όπου μετακομίσατε για λίγο και δοκιμάσατε την τύχη σας. Τι κερδίσατε από εκεί και ποιοι ήταν οι λόγοι για τους οποίους επιστρέψατε;Διονύσης: Είδαμε πώς λειτουργεί η βιομηχανία και είδαμε πώς πρέπει να κινηθεί μια μπάντα για να φτάσει κάπου. Αυτό που μας απογοητεύει, βέβαια, είναι ότι εδώ δεν υπάρχει αυτή η βιομηχανία. Τώρα τελευταία κάτι γίνεται, αλλά καμία σχέση με το εξωτερικό. Γυρίσαμε γιατί είναι διπλά δύσκολο για μια μπάντα που δεν είναι από εκεί να προχωρήσει.
Παύλος: Γυρίσαμε και για οικονομικούς λόγους. Προσωπικά είχα πρόβλημα και με το στρατιωτικό μου. Αυτοί ήταν οι βασικοί λόγοι. Δεν γυρίσαμε γιατί δεν τα πηγαίναμε καλά, μια χαρά τα πηγαίναμε, αλλά έπρεπε να γυρίσω εγώ που είμαι βασικό μέλος και γύρισε κι ο αδερφός μου.
Διονύσης: Στην Αγγλία δεν φτάσαμε στο σημείο να περιμένουμε να κλείσουν οι πόρτες λόγω της υπηκοότητας, αλλά γενικά άρεσε το γεγονός ότι έχουμε μεταφερθεί εκεί γι’αυτό το λόγο. Δεν σπουδάζαμε ούτε βρεθήκαμε τυχαία και κάναμε μια μπάντα. Θυμάμαι σε μια συναυλία τον promoter να απογοητεύεται επειδή είμασταν Έλληνες και δεν θα φέρναμε κόσμο, αλλά τελικά φέραμε περισσότερο από τις άλλες μπάντες.
Φίλιππος: Αυτός ο διαχωρισμός υπάρχει πλέον μόνο στο διαβατήριο.
Διονύσης: Δεν αρέσεις εύκολα εκεί. Αρέσαμε και στο Steve Lamacq, ο οποίος δεν το συνέχισε γιατί δεν είδε μια πιο οργανωμένη προσπάθεια, δεν θα κάναμε κάποια περιοδεία, δεν θα βγάζαμε δίσκο. Είχαν προτεραιότητα άλλες μπάντες που έπρεπε να προωθήσει.
Αν κάποιο συγκρότημα έχει δηλαδή στο πίσω μέρος του μυαλού του να κάνει το βήμα προς το εξωτερικό;Παύλος: Έχω να πω δύο πράγματα: αν έχουν τα φράγκα του μπαμπά και πιστεύει σε αυτούς, να πάνε. Αν πάνε, πρέπει να έχουν big b***s και πολύ μεγάλη αγάπη γι’ αυτό που κάνουν γιατί για τα επόμενα 3 χρόνια θα τα βρούνε σκούρα. Θα τρώνε τοστ και θα έχουν μόνο τη μουσική στο μυαλό τους.
Διονύσης: Πιστεύω πως στο οικονομικό θέμα μπορεί και να βρεθεί λύση. Για να φύγει μια μπάντα από την Ελλάδα πρέπει να είναι πολύ καλά οργανωμένη. Φεύγοντας πρέπει να έχει ένα πολύ καλό βιογραφικό. Καλύτερα να πεις «ναι, είμαι Έλληνας και έχω κάνει αυτό κι αυτό», είναι σημαντικό να δείξεις ότι έχεις ιστορία, αν και εκεί ξεκινάς από το μηδέν, ακόμα και τεράστιος να είσαι εδώ. Αλλά τουλάχιστον έχεις μια εμπειρία που θα φανεί στη σκηνή. Αυτό φαίνεται στους ανθρώπους που ξέρουν, τους παραγωγούς και τους μάνατζερ. Η μπάντα πρέπει να φύγει πολύ ψημένη, δεμένη και στοχευμένη.
Πώς βλέπετε την ελληνική alternative σκηνή;Διονύσης: Τη βλέπω δυνατή. Υπάρχουν συγκροτήματα που ξεχωρίζουν, όπως οι Zebra Tracks και οι Rosebleed, που μας αρέσουν πάρα πολύ. Οι Rosebleed έχουν φοβερό αέρα, είναι ένα συγκρότημα που θα μπορούσε να πετύχει και έξω. Η ελληνική σκηνή κινείται διαφορετικά. Δεν θέλει το εμπορικό, θέλει το πιο ψαγμένο. Συζητούσα τις προάλλες με τον Άρη [Ιωνά] από τους Callas τι είναι εμπορικό αγγλόφωνο στην Ελλάδα. Είναι πολύ διαφορετικό από ό,τι στο εξωτερικό.
Και ποιο είναι αυτό;Διονύσης: Η Monika, για παράδειγμα. Στοιχεία μινόρε που κάθονται καλύτερα στον Έλληνα. Ο ήχος της Monika και του Lolek είναι πιο κοντά στην ελληνική κουλτούρα. Αναγνωρίζω ότι όσο κι αν μ’ αρέσουν οι Zebra Tracks, δεν μπορεί να τους ακούσει ο 45άρης στο γραφείο του.
Φίλιππος: Μ’αρέσουν πολύ οι Modrec.
Παύλος: Το ελληνικό αγγλόφωνο δεν είναι τόσο ψαγμένο σε σχέση με ήχο και επιρροές, πιστεύω. Είναι 5 συγκροτήματα και that’s it. Όλες οι μπάντες είναι καλές, αλλά κάπου κολλάει το πράγμα. Πρέπει να ψαχτούν όσον αφορά στον ήχο τους, στην ενορχήστρωση.
Διονύσης: Είναι και θέμα παραγωγού. Διάβαζα ότι οι Franz Ferdinand ακόμα ευχαριστούν τον παραγωγό του πρώτου δίσκου τους επειδή τους άνοιξε το μυαλό και τους διεύρυνε τους ορίζοντες τη στιγμή που εκείνοι είχαν κολλήσει αλλού. Δεν τους άλλαξε τον ήχο, αλλά τους βοήθησε να δουν αλλιώς τα πράγματα.
Παύλος: Τα παιδιά ζουν σε μια κοινωνία που δεν τα βοηθάει. Λες στον Έλληνα πατέρα ότι θες να γίνεις μουσικός και το βλέπει περίεργα. Μπαίνουν, λοιπόν, στο τριπάκι ότι θα γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι και θα ασχολούνται με την μπάντα στον ελεύθερο χρόνο τους. Δεν μπορεί, όμως, να αναπτυχθεί με 3 ώρες πρόβα και μια συναυλία το μήνα. Δεν φταίνε οι μπάντες, φταίνει οι εξωγενείς παράγοντες: δεν υπάρχουν παραγωγοί, κοινό και μεγάλες εταιρείες. Ο άλλος δεν παθιάζεται και μένει στάσιμος.
Αν το έλεγες αυτό στους περισσότερους που βρίσκονται σε αυτή τη θέση, όμως, νομίζω ότι θα το παρεξηγούσαν γιατί θα σου έλεγαν ότι έχουν πάθος.Παύλος: Δεν εννοώ να έχουν πάθος όταν είναι στο στούντιο ή όταν γράφουν στίχους για τη ζωή τους. Όταν βγάζεις δίσκο, δεν πρέπει να φαίνεται ελληνική παραγωγή. Πρέπει να φαίνεται άλλο πράγμα. Και εδώ επανερχόμαστε πάλι στην έλλειψη παραγωγών. Και αφού δεν υπάρχουν, το βάρος πέφτει στην μπάντα, εκείνη πρέπει να ψαχτεί.
Φίλιππος: Συμφωνώ. Αν δεν υπάρχουν άνθρωποι να βγάλουν αυτό που πρέπει να βγει είναι κρίμα γιατί σαν χώρα έχουμε πολύ δυνατές επιρροές και ψαχνόμαστε με τα μουσικά ακούσματα.
Τα άμεσα σχέδιά σας ποια είναι;Έχουμε ένα live στις 26 Ιανουαρίου στο Koo Koo Club και ένα στις 25 Φεβρουαρίου στη Μύγα [λεπτομέρειες
εδώ] και περιμένουμε ημερομηνία για το Indie Rock Bands Festival. Το ΕP μας το έχουμε καθυστερήσει. Μας ενδιαφέρει να βγούμε και στην επαρχία... γενικά υπάρχει μια κινητικότητα στην Ελλάδα και μας αρέσει αυτό.