Πριν από λίγο καιρό, το Jumping Fish
αναρωτήθηκε "ποιοι είναι οι Die Antwoord;" Λοιπόν, οι Die Antwoord είναι εκείνοι που έκλεψαν την παράσταση από την headliner M.I.A. στο
Hard NY Governors Island Festival. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
To Hard είναι ένα κινητό φεστιβάλ που έγινε την περασμένη εβδομάδα στο Governors Island της Νέας Υόρκης. Η Μ.Ι.Α. ως αστέρι του event επέλεξε μερικά ονόματα για να παίξουν στις δύο σκηνές του φεστιβάλ, όπως την «προστατευόμενή» της Rye Rye, τους πολυσυζητημένους Die Antwoord, τους Sleigh Bells (πιου ανήκουν στη δισκογραφική της), τον Theophilus London και το DJ ντουέτο Skream and Benga. Έφτιαξε με αυτό τον τρόπο ένα πολύ σωστό line-up μαζεύοντας μερικά απο τα πιο περιζήτιτα μουσικά σχήματα της εποχής με γερές δόσεις urban "βρωμιάς", δηλαδή ό,τι πρέπει για ένα φεστιβάλ στην πόλη μες στο καλοκαίρι.
Φτάσαμε πάνω στην ώρα για την Rye Rye, τη νέα περήφανη ανακάλυψη της Μ.Ι.Α που την έχει και στο label της. Θύμιζε πολύ Santigold και τη νέα φουρνιά πολύχρωμων πολυτάλαντων θηλυκών με καλλιτεχνικές ανυσηχίες και ξεσήκωσε το κοινό σε ξέφρενο χορό. Την υποδέχτηκαν στο Harder Stage οι Βρετανοί Skream and Benga που δικαιολόγησαν το όνομά τους γιατί we were screeming and banging! Με το dubstep set τους παρέσυραν το ιδρωμένο κοινό σε ατμόσφαιρα πάρτυ που άνοιξε την όρεξη και γιαι άλλη μουσική. Λίγο αργότερα στην unsigned σκηνή, ο Theophilus London έδωσε μια πιο ερωτική νότα στη βραδιά κρατώντας ψηλά το ηθικό, αν και πολλοί δεν είχαν καταλάβει ότι έπαιζε ο κακόμοιρος και δεν τον προτίμησαν. Κακό του κεφαλιού τους, εμάς μας άρεσε.
Και ύστερα, πάλι στην μεγάλη σκηνή, ο δεύτερος λόγος που
ξανάκανα το ταξίδι στο νησί: oι Sleigh Bells. Μου άρεσαν και απόλαυσα το live. αλλά αν έπαιζαν άλλο ενα κομμάτι μάλλον θα τα μάζευα για την άλλη σκηνή. Κάποια πράγματα τα χρειάζεσαι σε μικρές δόσεις και τα riffs του Derek Miller είναι ένα από αυτά. Έπαιξαν ολα τα κομμάτια του "Treats", με ατού τη σκηνική παρουσία της τρελάρας και παιχνιδιάρας Alexis Krauss. Μετά από περισσότερο head-banging και από hair band των late 80s, ανέβηκαν στην σκηνή οι Die Antwoord.
Μπορεί οι Die Antwoord να μοιάζουν με το νέο project του Sasha Baron Cohen, αλλά σας διαβαιώ ότι δεν πρόκειται για αστείο. Μόλις ανέβηκαν έγινε πανικός, με κόσμο να κάνει sprint προς την σκηνή. Ποιος θα το πίστευε ότι ένα white boy που μοιάζει με τον Vanilla Ice και αποκαλεί τον εαυτό του Ninja και μια progressive νεράιδα με τη φωνή της Στρουμφίτας από την Νότιο Αφρική θα μπορούσαν να γίνουν το πιο hypeworthy hip-hop συγκρότιμα; Έχουν απίστευτα σουρεάλ στίχους και ίχνος ντροπής. (Κάτι έλεγαν για την μάνα σου αλλά δεν μου επιτρέπει η ανατροφή μου να τα επαναλάβω.) Το σόου ήταν πιο βρώμικο και από το Φαληράκι τον Ιούλιο με χορευτικά που προσομοίωναν πολύ ιδιαιτερες στιγμές. Αρχικά δεν ήξερα αν έπρεπε να γελάσω, να νευριάσω ή απλά να αφαιθώ στους τρελούς ρυθμούς του κινήματος που λέγεται Die Antwoord (=η αλήθεια). Διάλεξα το τελευταίο...
Μετά το σοκ των Die Antwoord, όλοι διψούσαν για M.I.A. στην σκηνή. Πρώτα έσκασαν μύτη οι χορεύτριες, οι οποίες μόνο που δεν χόρευαν. Εμφανίστηκαν με μαύρη μπούρκα με μια φωσφοριζέ λωρίδα κατά μήκος και με Βlack and Decker όπως στην εισαγωγή του "Steppin' Up". Η Μ.Ι.Α. βγήκε επαναλαμβάνοντας συνεχώς τη φράση “I need to feel the beat”. Και ενώ σίγουρα το ένιωσε το beat, εμείς το νιώσαμε λίγο παραπάνω απ’ ό,τι έπρεπε γιατί τα μπάσα ήταν υπερβολικά δυνατά και δεν καταλαβαίναμε λέξη. Γενικά υπήρχαν προβλήματα ήχου που χάλασαν την ατμόσφαιρα που είχαν δημιουργήσει τα προηγούμενα ονόματα παρά την ανυπόφορη ζέστη. Η Μ.Ι.Α έδειχνε εκνευρισμένη, ιδιαίτερα όταν χάλασε το μικρόφωνό της, αλλά συνέχισε να χορεύει και να ρωτάει το κοινό τι θέλει να ακούσει μιας και δεν είχε καν setlist.
Πιστεύω ότι η M.I.A. μπορεί να κάνει φοβερόι live. Το χάρισμα το’ χει, το ταλέντο το ‘χει, κάποιο πρόβλημα με παράνομες/νόμιμες ουσίες επίσης πρεπει να έχει γιατί δεν ήταν καθόλου στα καλά της. Και τι κάνει κάθε καλλιτέχνης που σέβεται τον εαυτό του ύστερα από την αποτυχία του; Το ρίχνει στο αλκοόλ. Κάπου εδώ, σαν εισαγωγή για το "Teqkilla", η Maya επισκέφθηκε το αυτοσχέδιο μπαρ που έστησε πάνω στη σκηνή και άρχισε να πετάει μπουκάλια τεκίλας στο κοινό. Μάλλον προσπαθούσε να μας μεθύσει για να μην θυμόμαστε τούτο το χάλι. Εν το μεταξύ ο ήχος είχε βετλιωθεί αρκετά για να ακούσουμε το "Boyz" και "World Town", όταν ξαφνικά άρχισε μια καλοκαιρινή μπόρα. Η βροχή ήταν ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να είχε συμβεί σ’ αυτή τη φάση. Ισως ήταν η επιτομή της βραδιάς αφού άρχισε να τραγουδάει a capella το “Born Free” αρνούμενη να κατέβει απο την σκηνή με όσους είχαν απομείνει στο χώρο να την ακολουθούν.
Αλλά επειδή είναι ανθρωπος με μπέσα υποσχέθηκε ότι στην επόμενη επίσκεψή της στο Μεγάλο Μήλο», όσοι έχουν τα εισιτήρια από τη συναυλία θα καταφέρουν να την ξαναπολαύσουν από κοντά υπό σωστές συνθήκες και με setlist.
Y.Γ. Η ασφάλεια για να μπεις στο νησί ήταν σαν να πήγαινες στο Guantanamo Bay για κάποιο αλλόκοτο, μυστικό κρατικό πείραμα.