Οι
morning benders είχαν περάσει σχετικά απαρατήρητοι όταν το 2008 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους "Talking Through Tin Cans" (έτσι θα βγάλουν τα παιδιά τους οι Stomp), περνώντας γρήγορα στην κατηγορία των πρόσχαρων κλώνων των Shins που τότε ήταν κάτι σαν πρέσβεις θετικής ενέργειας χάρη στην ηχώ του "
Australia" που ακόμα καλά κρατούσε.
Δύο χρόνια αργότερα, οι morning benders επιστρέφουν αποφασισμένοι να αφήσουν το στίγμα τους, αν και ούτε αυτή τη φορά μπορούν να αποφύγουν τις συγκρίσεις: το δεύτερο άλμπουμ τους "
Big Echo" παίζει σαν b-side των Beach Boys (όπως τα περισσότερα πράγματα σήμερα, είναι η αλήθεια) και δεν γλιτώνει από τις παρομοιώσεις με τους Grizzly Bear, αν και αυτό οφείλεται στη συμβολή του πολυοργανίστα του συγκροτήματος, Chris Taylor, στην παραγωγή. Το "
Big Echo" δεν είναι chamber siesta σαν το υπερεκτιμημένο άλμπουμ των προαναφερθέντων -- αντιθέτως, ντύνει τη vitnage psych pop του με 50s surf/doo wop, αιθέριες φωνητικές αρμονίες και εμπνευσμένες πινελιές (marimba στο "Cold War (Nice Clean Fight)", funky ενέργεια στο "Promises" και πάει λέγοντας.) Τις τελευταίες μέρες συζητήθηκε πολύ το κομμάτι "Excuses", του οποίου το
live video από το studio περιλαμβάνει cameos από Girls, Port O' Brien, John Vanderslice και on paper ακούγεται σαν το Φεστιβάλ του Δήθεν, αλλά στην πραγματικότητα είναι ακαταμάχητο και μας κάνει να αναρωτιόμαστε πώς μια disturbing φάτσα σαν τον frontman Chris Chu μπορεί να τραγουδάει τόσο ωραία.
Το άλμπουμ θα παίζει ολόκληρο για μια εβδομάδα, ακούστε το, "αξίζει":