Για κάποιο λόγο, μας φαίνεται ότι οι Interpol καλούνται συνεχώς να αποδείξουν κάτι, λες και τρία (ναι, τρία) καταπληκτικά (ναι, καταπληκτικά) άλμπουμ δεν ήταν αρκετά για να τους εξασφαλίσουν λίγη ελευθερία. Με μεγάλες προσδοκίες και ακόμα μεγαλύτερο άγχος, λοιπόν, καταφτάνει ο τέταρτος δίσκος τους, με τον οποίο κατά κάποιο τρόπο ή επανασυστήνονται ή μας προειδοποιούν από τον τίτλο (λέγεται "
Interpol") ότι δεν έχουν έμπνευση. Στο "Interpol" ακούγονται
για τελευταία φορά οι μπασογραμμές του Carlos D., αλλά όλα τα υπόλοιπα μοιάζουν business as usual, με τον Paul Banks να εξακολουθεί να τραγουδάει σαν να δίνει διαταγές στο στράτευμα και την ατμόσφαιρα να παραμένει γοητευτικά σκοτεινή. Αυτό που μοιάζει να λείπει --τουλάχιστον στην πρώτη ακρόαση-- είναι οι ύμνοι όπως το "
Obstacle 1", το "
Evil" ή το "
Pioneer To The Falls" που έκαναν τους Interpol μια μπάντα που μπορούσες να αγαπήσεις παρά την ψυχρή αποστασιοποίησή της από σένα.
Ένα preview του άλμπουμ βρίσκεται στο παρακάτω link, αλλά υπάρχει ένα catch: τα κομμάτια σταματούν κάθε 30 δευτερόλεπτα οπότε πρέπει να επιστρέφετε πολύ συχνά για να συνεχίσετε να τα ακούτε. Δεν είναι και το χειρότερο πράγμα στον κόσμο, από τη στιγμή που κάνετε refresh σε άλλα site κάθε 30 δευτερόλεπτα κάθε μέρα (δεν σας κρίνουμε.)