Στην ιστορία της μουσικής έχουν υπάρξει αρκετά τραγικά γεγονότα που, τις περισσότερες φορές, συνδέονται με τον ξαφνικό και κάποιες φορές βίαιο θάνατο εμβληματικών καλλιτεχνών. Ο χαμός τους άφησε δυσαναπλήρωτο κενό, σε αρκετές περιπτώσεις και την απορία σε όλους μας για το ποια θα ήταν η εξέλιξη αυτών των ανθρώπων σε καλλιτεχνικό κυρίως επίπεδο, αν είχαν αφήσει το μάταιο τούτο κόσμο πλήρεις ημερών. Αρκετές φορές μπαίνουμε στον πειρασμό να σκεφτούμε τι θα γινόταν αν δεν έφευγαν τόσο πρόωρα καλλιτέχνες που προσέφεραν τόσα πολλά στη μουσική και με τη συμβολή και επιρροή τους, κάποιες φορές, άλλαξαν τα μέχρι τότε δεδομένα και τον τρόπο που ακούμε μουσική. Η μουσική δεν πέθανε μαζί τους, τα τραγούδια τους υπάρχουν μαζί μας αλλά η απουσία τους μας στέρησε, τουλάχιστον, το ενδεχόμενο να μας «αγγίξει» κάτι ακόμα τόσο πολύ όσο αυτά που είχαν προλάβει να προσφέρουν.

Ο Don McLean, το 1971, με το επικό «American Pie», τραγουδούσε ότι η μουσική πέθανε στις 3 Φεβρουαρίου του 1959 στα συντρίμμια του αεροπλάνου όπου έχασαν τη ζωή τους τρεις εμβληματικές μορφές του rock ‘n’ roll, ο Buddy Holly, ο Ritchie Valens και ο J. P. Richardson. Δεν ξέρω αν η μουσική πέθανε εκεί αλλά σίγουρα έχασε τρία άξια και πολλά υποσχόμενα τέκνα της. Ήταν ένας μικρός θάνατος.



Σε αυτούς τους μικρούς θανάτους της μουσικής, ο φωτογράφος Steve Double, θέλησε να αποτίσει φόρο τιμής με την έκθεσή του «The Day The Music Died». Έχοντας φωτογραφήσει κάποια από τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής κουλτούρας, όπως τη Nina Simone, τον Michael Jackson, τους Nirvana και τον Joe Strummer, ο Double με την καθαρή του ματιά μάς φέρνει σε επαφή με προσωπικές στιγμές των ανθρώπων που όλοι έχουμε θαυμάσει και ταυτιστεί μαζί τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Η ειλικρινής και προσωπική σύνδεση του φωτογράφου με το «αντικείμενό» του σε κάθε περίπτωση αποτυπώνεται ξεκάθαρα στα, ανέκδοτα μέχρι τώρα, πορτρέτα του, επιτρέποντας και σε εμάς να συνδέσουμε λίγο περισσότερο τη φωνή με το πρόσωπο, δηλαδή με το βλέμμα και εν τέλει με την ψυχή του καλλιτέχνη.