Τα καλύτερα τραγούδια του 2016

15/12/16

Μαρία Δημητρίου

Η συντακτική ομάδα του Jumping Fish αποχαιρετά το 2016 με τα τραγούδια που θα θυμάται πάντα από αυτό.


David Bowie – "Lazarus"


Ήταν το δεύτερο κομμάτι που ακούσαμε από το ★, μετά το αλλοπρόσαλλο ομώνυμο. Ήταν εκεί που καταλάβαμε ότι κάτι σημαντικό θα γίνεται σε αυτό το άλμπουμ. Το “Lazarus”, ένα avant jazz/art rock αριστουργημα, δε χρειαζόταν πολλές ακροάσεις για να καταλάβει κανείς ότι θα μπορούσε άνετα να κερδίσει τη θέση του σε μια best of συλλογή του Bowie. Κι όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει η προηγούμενη πρόταση. Και μετά κυκλοφόρησε το άλμπουμ. Και δυο μέρες μετά, ο David Bowie πέθανε. Tο “Lazarus” μένει στην αιωνιότητα. Αν ο Bowie σκηνοθέτησε το θάνατό του, γιατί ξέρουε ότι με έναν τρόπο το έκανε, χρησιμοποίησε αυτό το τραγούδι για κατευόδιο. Μας αποκάλυψε ότι «κουβαλάει ουλές που δεν μπορούμε να δούμε» και πριν αφήσει τα πνευστά να στριγγλίσουν μας αποχαιρέτησε με το ανατριχιαστικό τετράστιχο: “This way or no way/You know, I’ll be free/Just like that bluebird/Now ain’t that just like me/Oh I’ll be free…” Και πέταξε, ξέροντας ότι πριν πουλήσει τον κόσμο, τον είχε αλλάξει κιόλας. Παναγιώτης Μένεγος


Bruno Mars - “24K Magic”


To funk, η λάμψη και η απόδραση. Η ψυχαγωγία σε υπερφυσικές διαστάσεις και η παράδοση του funk boogie από τη δεκαετία του ’80 βρίσκει στον Bruno Mars την πιο feelgood εφαρμογή, παίρνοντας αμπάριζα από τον Prince και τους Zapp και τον George Clinton. Δεν μπορώ να φανταστώ πιο χαρούμενη χορευτική πρόσκληση φέτος, ούτε πιο καλοδιάθετη χρήση των synthesizers. Αναπάντεχα διαυγής, διονυσιακός, διασκεδαστικός Bruno Mars ίσως στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του. Μάρκος Φράγκος


Rihanna – “Kiss It Better”


Οι μπαλάντες δεν ήταν ποτέ το φόρτε της Rihanna, όχι μόνο ερμηνευτικά (στο “Unfaithful”, για παράδειγμα, ακούγεται σαν καλεσμένη του Jerry Springer), αλλά και γιατί μια ποπ σταρ σαν αυτή βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο του πάρτυ και ποτέ λυπημένη στη γωνία. Το νέο της άλμπουμ “ANTI” ενισχύει και περιπλέκει αυτή την εικόνα, παρουσιάζοντας μια Rihanna έτοιμη να ανήκει πλέον όχι μόνο στα charts, αλλά και στις λίστες με τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς – δεν είναι πια μια πιο edgy Katy Perry, αλλά μια πιθανή μελλοντική διάδοχος της Beyonce. Μακράν η σπουδαιότερη στιγμή του άλμπουμ είναι το βραδύκαυστο jam “Kiss It Better” που συνυπογράφουν η Natalia Kills και ο Jeff Bhasker, με το instantly sexy κιθαριστικό riff που το διαπερνά να τηλεμεταφέρει σε 80s φαντασίωση. Τιμές απέδωσε στο κομμάτι και η indie κοινότητα, με ένα dance remix από τον Kaytranada και μια σπάνια μη ειρωνική διασκευή από τον Father John Misty. Μαρία Δημητρίου


ANOHNI - “4 Degrees”



Το δράμα, η κλιμάκωση και ο κίνδυνος. Ο συναγερμός, η ένταση και μια αίσθηση τελικής έκρηξης. Έπρεπε να κάνει την μοιραία υπέρβαση του φύλου της η Anohni για να απελευθερώσει από μέσα της αυτό το ρυθμικό πάθος που συνεπικουρείται βέβαια από Hudson Mawhawk και Daniel Lopatin. Ένα ηλεκτρονικό, συμφωνικό αριστούργημα για μια κοινωνική δυστοπία που δυστυχώς δεν βρίσκεται μόνο στη σφαίρα της φαντασίας, αλλά στον στυγνό, καθημερινό ρεαλισμό. Ένας εφιάλτης μελοποιημένος με λυρική ανωτερότητα. Hats off to the diva. Μάρκος Φράγκος 


Trentemøller feat. Jenny Beth - "River In Me"

(Ακατάλληλο) video clip, για δυνατούς λύτες. Στο τέταρτο κομμάτι από το φετινό δίσκο του Δανού παραγωγού, τον οποίο έχει στηρίξει ουκ ολίγον το ελληνικό ραδιόφωνο, πίσω από το μικρόφωνο βρίσκεται η frontwoman των Savages Jehnny Beth (πράγμα που από μόνο του ανεβάζει το επίπεδο sexyness κατά τουλάχιστον 30%). Σκοτεινό, γρήγορο, αγχώδες, επιτακτικό, με κάτι από 80s synth δυστοπία. Για όσους έχουν ντέρτια κυκλοφορεί και σε remix από τον ίδιο τον Trentemøller, χτισμένo πάνω σε ανατολίτικο μοτίβο, σπάει η μέση, λύνεται το κορμί. Εύη Χουρσανίδη


Hamilton Leithauser + Rostam - "A 1000 Times"

Ο Hamilton Leithauser των The Walkmen και ο Rostam Batmanglij των The Vampire Weekend ενώνουν δυνάμεις και κυκλοφορούν από κοινού ένα άλμπουμ με τον παλιομοδίτικα ρομαντικό τίτλο "I Had a Dream That You Were Mine". Πρώτο κομμάτι είναι ένα από αυτά τα τραγούδια που αισθάνεσαι σαν να τα γνώριζες από πάντα. Ιδιοφυώς κατασκευασμένο έτσι ώστε να μην χορταίνεται ποτέ, το "A Thousand Times" καταλήγει εύκολα να παίζεται στο repeat όσες φορές όσες λέει ο τίτλος του, και η επίγευση που αφήνει η βραχνή α λα Rod Stewart φωνή του Leithauser είναι -όπως λέει και ένα από τα σχόλια κάτω από το clip στο YouTube- "like having a drink with your dad". Εύη Χουρσανίδη


Night Moves - "Carl Sagan"


Υπάρχουν μερικά τραγούδια που σε χτυπάνε με την πρώτη νότα. Αυτά που «κολλάνε σαν τσιχλόφουσκα στο μυαλό σου», όπως θέλει το ραδιοφωνικό κλισέ. Το 2016 δεν το έπαθα με κανένα άλλο track όσο με αυτό εδώ το τρίλεπτο ηλιόλουστο gem του ντουέτου από την παγωμένη Μινεάπολη. Είναι και Neil Young, είναι και καλοκαιρινό, είναι κι ένα αλλόκοτο σημείο τομής του surf με την alt country, είναι και χαρούμενο αλλά κατά βάση είναι μελαγχολικό, είναι «σαν να τραγουδά ο Frankie Valli από την κόλαση» όπως περιγράφει ο John Pelant την ίδια την ερμηνεία του. Παναγιώτης Μένεγος


Ariana Grande - "Into You"


Σε μια χρονιά γεμάτη από κυκλοφορίες παλαιότερων και νέων pop sensations (Britney Spears, Lady Gaga, Tove Lo, Carly Rae Jepsen, Dua Lipa) η Ariana Grande κατάφερε να ξεχωρίσει με το "Dangerous Woman", τον τρίτο και καλύτερο προσωπικό της δίσκο, από τον οποίο κορυφαίο κομμάτι ήταν το "Into You", ένα εθιστικό pop anthem προορισμένο να γίνει κλασικό, που απέδειξε για πολλοστή φορά την ικανότητα του σουδού παραγωγού Max Martin να μετατρέπει σε χρυσό οτιδήποτε με το οποίο καταπιάνεται. Ed Wood


Chinese Man – “Liar”



Είναι ένα πρώτο δείγμα αυτού που έρχεται και σαν πρώτη γεύση μ’ αρέσει, μου κάνει και το περίμενα καιρό. Σχεδόν από όταν χόρτασα το “Racing With the Sun” (για το οποίο πάντα θα έχω λίγη κρατημένη όρεξη) και όταν πια το μυαλό μου το είχε αποστηθίσει, ήμουν έτοιμη να υποδεχθώ νέο υλικό. Το “Liar” είναι ο προπομπός του νέου άλμπουμ “Shikantaza” της γαλλικής κολεκτίβας, μια downtempo κατάσταση μεν, δυναμική δε επιλογή για να αφυπνίσουν το κοινό τους. Κι εκεί που περιμέναμε ένα κομμάτι με τον MC Taiwan έρχεται η ευχάριστη έκπληξη με τη φωνή της Kendra Morris και τον Dillon Cooper. Το “Liar” είναι ένα κομμάτι που σου ανοίγει την όρεξη για τα υπόλοιπα 15 που βρίσκονται μέσα στο άλμπουμ και λίγο πριν μας αποχαιρετίσει αυτή η χρονιά ήταν η ευχάριστη έκπληξη που περιμέναμε από αυτούς, σαν ένα χριστουγεννιάτικο δώρο νωρίτερα της ώρας του. Ελπίζουμε σε μια ζωντανή εμφάνιση στο άμεσο μέλλον, για αυτούς τους λόγους και δέκα παραπάνω. Κέλλυ Παπακωνσταντίνου


Jagwar Ma - "O B 1"


Λιγότερο ψυχεδελικοί και περισσότερο χορευτικοί από τους Tame Impala, οι επίσης Αυστραλοί Jagwar Ma έβγαλαν φέτος το δεύτερο δίσκο τους, "Every Now & Then". Το άλμπουμ στο σύνολό του είναι λιγότερο ενδιαφέρον από το ντεμπούτο τους, αλλά ξεχωρίζει (και κατατάσσεται αβλεπεί στη λίστα με τα καλύτερα tracks της χρονιάς) αυτό το ακαταμάχητο, ανεβαστικό, trippy dance anthem, σε παραγωγή Ewan Pearson και με τη συμμετοχή της ντράμερ των Warpaint, Stella Mozgawa. Ο Jono Ma έχει δηλώσει πως το τραγούδι είναι φτιαγμένο για "νυχτερινά road trips ή πρωινές βόλτες στο δάσος για φρέσκα μανιτάρια." Το αν εννοούσε παραισθησιογόνα εξετάζεται. "You warm me up, you wore me down, I get the feeling now / You warm me up, you warm me up". Εύη Χουρσανίδη


Massive Attack feat. Hope Sandoval - “The Spoils”

Τελετουργική επιστροφή στη φόρμα για όλους. Το trip, το hop και η αρχετυπική θλίψη μιας ιαματικής «σαρώστρας του πόνου». Η «μαζική επίθεση» των Massive Attack ξαναβρίσκει στόχους συναισθηματικούς και νυχτερινές, στις ώρες εκείνες που οι δρόμοι είναι άδειοι από κίνηση αλλά εσωτερικά πίσω από υπόγειους τοίχους παίζονται τα κορυφαία και άλυτα δράματα των ανθρώπων. Η ελπίδα δεν πεθαίνει τελευταία. Η ελπίδα δεν πεθαίνει. Η ελπίδα. Μάρκος Φράγκος 


LOR - "Factories 1979"


To 2016 ήταν η χρονιά που το house δίδυμο των Bicep από το Μπέλφαστ έφτασε στο απόγειο μιας ιλιγγιώδους πορείας στο dance στερέωμα εδώ κι 6-7 χρόνια. Αλλά ότι οι Βορειοϊρλανδοί δεν παίζουν μόνοι τους μπάλα στην πόλη. Τουλάχιστον όχι όσο ξεπετιούνται από εκεί, αλλά κι από το πουθενά, παραγωγοί όπως ο LOR (αγνώστων λοιπών στοιχείων) που μας ξετίναξε φέτος με τα δίδυμα “Factories” (1979 και 1984). Κάπου μεταξύ πρώιμης Warp κι ενός ήχου που μοιάζει με digital kraut, αυτό είναι το έξυπνο χορευτικό κομμάτι της χρονιάς (μου). Παναγιώτης Μένεγος

Bonobo – “Kerala”


Άλλη μια σημαντική δισκογραφική επιστροφή που θα ολοκληρωθεί στις 13 Ιανουαρίου με το άλμπουμ “Migation” (Ninja Tunes) από έναν από τους αγαπημένους παραγωγούς του ελληνικού κοινού. Ο Bonobo έρχεται με μερικές αλλαγές στον ήχο του (προς το καλύτερο πάντα), φωνάζει και κόσμο σε αυτό το άλμπουμ (Nicole Miglis (Hundred Waters), Innov Gwana, Nick Murphy, Rhye) και στο πρώτο single “Kerala” ακούμε samples με τη φωνή της Brandy από το κομμάτι “Baby” (ναι, ναι της Brandy που έλεγε το “The Boy Is Mine”), γενικώς συμβαίνουν πράγματα ενδιαφέροντα και πολλά υποσχόμενα μετά από μια τετραετία αναμονής. Χώρις δεύτερη σκέψη, το “Kerala” ήταν μια δόση ηλεκτρονικής μουσικής που είχαμε ανάγκη να ακούσουμε φέτος. Κέλλυ Παπακωνσταντίνου

Britney Spears – “Man On The Moon”


Το άλμπουμ “Glory” που κυκλοφόρησε φέτος η καλή μας Britney ήταν η καλύτερη στιγμή στη δισκογραφία της εδώ και χρόνια, με την ίδια να ακούγεται και πάλι σαν να την ενδιαφέρει το υλικό της, να διασκεδάζει, να έχει όρεξη για πειραματισμούς με το ερμηνευτικό της στυλ και, κυρίως, να αναγνωρίζει το γεγονός ότι αυτό το άλμπουμ έχει τραγούδια. “Invitation”, “Do You Want To Come Over”, τα singles “Make Me” και “Slumber Party” – όλες φοβερές στιγμές της Britney, με αποκορύφωμα το “Man On The Moon” που έχει και γουρλίδικο τίτλο: η ταινία του Milos Forman και το τραγούδι των R.E.M. ήταν επίσης εξαιρετικά, αλλά κανένα δεν συγκρίνεται με τη χαρά της ζωής έτσι όπως εκφράζεται από τη μια, μοναδική και αιώνια γαλαζοαίματη της ποπ. Μαρία Δημητρίου 


Shura – “What’s It Gonna Be?”


Αν εύχεστε η ζωή σας να ήταν μια high school ταινία των 80s με τον John Hughes να καθοδηγεί την κάθε σας πράξη και λέξη, τον John Cusack ή την Phoebe Cates να σας φλερτάρει και την Marilyn Vance να σας ντύνει, αυτό το τραγούδι είναι ό,τι κοντινότερο στην πραγματοποίηση της ευχής σας. Μαρία Δημητρίου  


"Another Day of Sun"


Οι περισσότεροι γνωρίζουν ήδη το "City of Stars" από το τρέιλερ, το τραγούδι όμως που ξεχωρίζει από το soundtrack του "La La Land", την ταινία που επανέφερε θεαματικά το μιούζικαλ το 2016 και αναμένεται να σαρώσει στα επερχόμενα Όσκαρ ακούγεται με το καλήμέρα, στην πρώτη σκηνή ενός μποτιλιαρισμένου L.A. που μετατρέπεται σε έναν καταιγισμό χρωμάτων και χορού. Μακρόν το πιο uplifting κομμάτι που έχουμε ακούσει το τελευταίο διάστημα, το "Another Day Of Sun" σε κάνει να θες να βγεις στο δρόμο για ένα ξέφρενο tap dancing ή απλά να χειροκροτήσεις εκστασιασμένος στο τέλος της σκηνής στην οποία ακούγεται, όπως έγινε και στην πρώτη προβολή της ταινίας στην Βενετία. Ed Wood


Jenny Hval - "Conceptual Romance"


Τα πειράματα της Νορβηγίδας Jenny Hval πάνω στον συγκερασμό της ποπ με την avant garde είχαν αίσια έκβαση φέτος και το "Blood Bitch" έγινε ένας από τους πιο ολοκληρωμένους σε σύλληψη και εκτέλεση δίσκους της. Από τη μεταφυσική και βαμπιρική της αναζήτηση για τη γυναικεία σεξουαλικότητα ξεχώρισε αυτή η σπουδή της πάνω στον αφηρημένο ρομαντισμό και τη σωματικότητα του έρωτα με ένα catchy και σχεδόν χαρούμενο (για τα δεδομένα της καλλιτέχνη πάντα) ηλεκτρονικό beat. Ed Wood


Aπαραίτητο συνοδευτικό της παρακάτω λίστας είναι και η αντίστοιχη που είχαμε κάνει στα μέσα της χρονιάς, και περιλαμβάνει Radiohead, Sia, LP, Beyonce, The Last Shadow Puppets και πολλούς άλλους:

The Last Shadow Puppets – “Aviation”


Ανεβαστικό, τσίτα γκάζια και απογειωθήκαμε, ψαγμένο αρρωστούλι βίντεο κλιπ, το ένα από τα ενάμιση κομμάτια του καινούργιου τους δίσκου που άξιζε. Ανοιχτή επιστολή στον Alex Turner με θέμα τους στίχους του: «Αλεκάρα συνέχισε να μου καις το μυαλό και να μην καταλαβαίνω τίποτα από αυτά που γράφεις!». Κέλλυ Παπακωνσταντίνου

Radiohead - "Daydreaming"


Όποιος έχει σχέση ζωής με το πιάνο δεν γίνεται να μην ερωτευτεί ακαριαία το λυπηρό αυτό μοτίβο και την σταδιακή μεταμόρφωσή του σε αισιόδοξη κλίμακα. Το "Daydreaming" (μαζί με το video-έργο τέχνης του Paul Thomas Anderson και όλη την παραφιλολογία που το συνοδεύει) είναι ένα αριστούργημα. Αν ο ρόγχος που ακούγεται στο τέλος, παιγμένος ανάποδα σχηματίζει όντως τις λέξεις "half of my life" για να αναφερθεί στα χρόνια που πέρασε ο Thom Yorke με τη σύντροφό του (δηλαδή τη μισή του ζωή), δεν συγκινούμαι απλά, εξαϋλώνομαι σε χίλια κομμάτια. Εύη Χουρσανίδη


Cat's Eyes - "Drag"


Ένα ρομαντικό. O Faris Badwan και η Rachel Zeffira σε μια από εκείνες τις σπάνιες φορές που η indie pop δεν κάνει τίποτα παραπάνω τίποτα λιγότερο από το να παράγει τραγούδια-συναισθηματικές τσιχλόφουσκες, έτοιμα να καταναλωθούν στο prime time του δράματος. Παναγιώτης Μένεγος

It's A Fine Line feat. Alex Kapranos - "The Delivery"


Ένα σπαρταριστό σαν ψάρι που μόλις πιάστηκε στα δίχτυα. Ο μεγάλος electrobilly Ivan Smagghe φτιάχνει εδώ και μια δεκαετία σχεδόν ένα άλμπουμ με τον Tim Paris. Φέτος, τελικά ολοκληρώθηκε. Στο πρώτο single o Alex Kapranos ξεπληρώνει το θόρυβο που έκανε μετακομίζοντας στο διπλανό διαμέρισμα από τον Smagghe και την κοπέλα του (true story) παριστάνοντας τον Bryan Ferry σε κάτι που ακούγεται ως το new wave του σήμερα. Παναγιώτης Μένεγος

Death In Vegas - "You Disco I Freak"


Ένα tripιο. O Richard Fearless αφήνει τα προσχήματα και βγάζει φέτος τον tribute δίσκο στους Throbbing Gristle που μάλλον πάντα ήθελε. Κι αυτό εδώ είναι κατ' αναλογία το δικό του "Hot In The Heels Of Love". Στα φωνητικά η Sasha Grey. Παναγιώτης Μένεγος


Savages - "Adore"


Όσοι έχουν παινέψει κατά καιρούς την Jehnny Beth και τις μαυροντυμένες "αμαζόνες" της, εστιάζουν κυρίως στην δυναμική τους επί σκηνής, στον τρόπο που κινούνται, στα βλέμματά τους, στα stage dives, στην "άγρια" ομορφιά τους, στην αυθεντική ροκ ενέργεια που αποπνέουν. Το "Adore", από το δεύτερο φετινό τους δίσκο, είναι από μόνο του ένας λόγος για τον οποίο αξίζει να αφήσει κανείς κατά μέρος τη θεατράλε performance και να επικεντρωθεί σε αυτή καθεαυτή τη μουσική των Savages, το σασπένς που χτίζουν με το μπάσο και τις κιθάρες τους, την ποίηση που γράφουν. Οι στίχοι "I understand the urgency of life" με έχουν στοιχειώσει φέτος -διάβασα και σε ένα βιβλίο τη φράση "η ζωή είχε γίνει ξαφνικά επείγουσα" και δεν μπορώ να τη βγάλω από το μυαλό μου. Αν δεν έχετε ξανακούσει το κομμάτι, αξίζει να κλείσετε για λίγο όλα τα tabs που έχετε ανοιχτά, να πατήσετε play στο παραπάνω video, να κοιτάξετε στα μάτια την Jehnny και να ακούσετε τι έχει να σας πει ("is it human to adore life?"). Στο 03:10 γίνεται μια μικρή παύση κι αισθάνεσαι ακριβώς αυτό το "επείγον", το επικείμενο -πως κάτι αναπόφευκτο θα συμβεί. Και από εκείνο το σημείο μέχρι τα τελευταία 15 δευτερόλεπτα το τραγούδι γιγαντώνεται, απογειώνεται, γίνεται δύναμη, παίρνει τη μορφή της σηκωμένης γροθιάς που φιγουράρει στο εξώφυλλο του "Adore Life". Εύη Χουρσανίδη


James Blake - "Radio Silence"


Εισαγωγή στο νέο, αριστουργηματικό άλμπουμ του James Blake, το "Radio Silence" είναι ο πρώτος σε σειρά και αξιολόγηση λόγος για τον οποίο το "The Colour In Anything" κέρδισε σχεδόν αμέσως τον παραπάνω επιθετικό προσδιορισμό, ένα marche funebre για το τέλος μιας σχέσης και την εκκωφαντική και γεμάτη απορίες σιωπή που ακολουθεί, με τα ανατριχιαστικά ηλεκτρονικά και φωνητικά ξεσπάσματα του Blake να κορυφώνουν το δράμα. Ed Wood


Beyonce - "Formation"


Περισσότερο από lead single στο "Lemonade" κι επιβεβαίωση της ακλόνητης προς το παρόν θέσης της Beyonce στο βασιλικό θρόνο της ευρύτερης ποπ μουσικής, το "Formation" αποτελεί την αποκρυστάλλωση της φεμινιστικής και ακτιβιστικής (με όσες ενστάσεις συνεπάγονται αμφότερα) θεώρησης της Queen B, συνοδεύτηκε από ένα εξίσου αμφιλεγόμενο, αλλά άψογο βίντεο-προάγγελο της εξίσου εντυπωσιακής οπτικά ταινίας που συνόδευσε το βίντεο, αλλά πάνω απ' όλα μας έδωσε τον πιο catchy στίχο της χρονιάς. Ed Wood


AΝΟΗΝΙ - “4 Degrees”


Maxwell - “Lake By The Ocean”



Porches - “Be Apart”


Τρία τραγούδια από το 2016 ως τώρα που σίγουρα δεν είναι τα καλύτερα, τα σπουδαιότερα, τα «μεγαλύτερα από τη ζωή» (αναρωτιέμαι αν υπάρχουν πλέον τέτοια) αλλά αυτά που έχουν να κάνουν με τη δική μου αντίληψη για τη χρονιά, το δικό μου βίωμα, τη δική μου φάση. Η οποία δική μου φάση κυμαίνεται από το μεγαλειώδες μέχρι την αγωνία της διπλανής πόρτας, αφού πρώτα κάνεις μια στάση στην απόδραση για να ξεχαστείς και να απολαύσεις. Ό,τι δηλαδή προκρίνουν τα τρία τραγούδια που διάλεξα από το πρώτο εξάμηνο της χρονιάς: το μεγαλείο του “4 Degrees”, την οικειότητα της μελαγχολίας του διπλανού αγνώστου όπως αποδίδεται στο “Be Apart” και φυσικά την αισθησιολαγνεία του “Lake By The Ocean”. Έχω ανάγκη και τα τρία, είναι πολύ σημαντικό να τα βιώνω σε ισόρροπες δόσεις, είναι πολύ σημαντικό να μπαλαντζάρω ανάμεσα στις διαφορετικές αισθητικές σχολές τους, τους διαφορετικούς πολιτισμούς που κουβαλάνε και τους διαφορετικούς προορισμούς που ονειρεύονται. Μάρκος Φράγκος

LP – “Lost On You”


Αδιαμφισβήτητα είναι το χιτάκι της χρονιάς, το κομμάτι που όλοι στοιχηματίζαμε πως μέχρι να τελειώσει το καλοκαίρι θα έχουμε ακούσει σε περίπου 352 παραλλαγές (ακόμα το καλοκαιρί δεν έχει τελειώσει, οπότε δεν έχουμε αποφανθεί). Πιασάρικο, μιρμίρικο, με μια ενδιαφέρουσα φωνή και τσαχπινιά με σφύριγμα που ούτε τσέλιγκας στη Γουμένισσα με τέτοια ευκολία, ωραίο tempo και μια υποσχόμενη περσόνα που μέχρι να ακούσουμε όλο της το νέο δίσκο να δούμε αν αξίζει τον κόπο συνολικά, θα τραγούδαμε όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε στην υγειά αυτού του κομματιού. Κέλλυ Παπακωνσταντίνου


Sia feat. Sean Paul – “Cheap Thrills”


Η Sia παραδίδει επιτέλους έναν άξιο διάδοχο του “Chandelier”, με τη μορφή ενός λάιτ “Royals” για την εποχή της κρίσης, σαν να σταματούσε η Whigfield για να υπολογίσει και το χαρτζιλίκι της όταν τραγουδούσε το “Saturday Night” στα 90s και να συνειδητοποιούσε ότι δεν τη νοιάζει που δεν έχει μία, θα διασκεδάσει έτσι κι αλλιώς goddammit. Ένα mainstream hit για τα φτωχαδάκια που δεν μπορούν και, το κυριότερο, δεν θέλουν να μπουν μεθυσμένα στο κλαμπ, dab. Μαρία Δημητρίου 


Poliça - "Wedding"


Ίσως γνωρίζετε τους Poliça (μπορεί μάλιστα να είχατε διαβάσει πρώτη φορά για την Channy Leaneagh σ'αυτό εδώ το site), κατά πάσα πιθανότητα σας άρεσε κάποτε ένα τραγούδι τους κι έπειτα χάσατε τα ίχνη τους, ή απλά δεν ασχοληθήκατε με το δεύτερο άλμπουμ τους "Shulamith" και το φετινό τους,"United Crushers". Το "Wedding" (παρόλο που ξεγελά με την πρώτη ακρόαση) δεν είναι ένα τραγούδι που μιλά για σχέσεις και γάμους, δεν είναι καν ένα τραγούδι ερωτικό -είναι ένα τραγούδι καθαρά πολιτικό και θα το καταλάβετε αμέσως αν δείτε το πανέξυπνο, αλλόκοτο video clip που το συνοδεύει, στο οποίο μαριονέτες αλά "Sesame Street" προσπαθούν να εξηγήσουν σε παιδιά δημοτικού την έννοια της αστυνομικής βίας. Θέλει ιδιαίτερο μουσικοσυνθετικό τσαγανό το να μπορείς να καμουφλάρεις τέτοια "δύσκολα" θέματα μέσα σε ποπ μελωδίες και να μετατρέπεις ένα μανιφέστο σε easy listening electronica για το ραδιόφωνο. Από τον Ιανουάριο καρφωμένο στη λίστα μου με τα καλύτερα τραγούδια του 2016. Εύη Χουρσανίδη


Little Scream - "Love As A Weapon"


Μια ψυχεδελική έκρηξη που συμπαρασύρει τους Scissor Sisters και τον Prince από την Καναδή πολυοργανίστρια και visual artist Laurel Sprengelmeyer, που είχε στο μυαλό της "κλασικά ποπ τραγούδια που μπορούν να σε βγάλουν από την ομίχλη" όταν δημιούργησε το "Love As A Weapon", που στο πλαίσιο του σκοτεινού νέου της άλμπουμ "Cult Following" αποτελεί μάλλον εκτυφλωτική ανωμαλία, αλλά καλή τύχη στην προσπάθειά σας να μην παρασυρθείτε από τα good good good good vibrations του. Μαρία Δημητρίου 


Hundred Waters ft. Chance The Rapper, Moses Sumney, Robin Hannibal - “Show Me Love” (Skrillex Remix)



O Skrillex σταμάτησε να έχει τη βιομηχανία σε αναμονή για το πότε θα ασχοληθεί με την παραγωγή pop στιγμών και πλέον γίνεται επίσημα το νέο mainstream αφήνωντας όπως πάντα τη στυλάτη dub & bass στάμπα του. Η US indie στιγμή των Hundred Waters μετατρέπεται σε sunset dub anthem για τη γενιά που αναμένεται να μάθει από τις διηγήσεις των γονιών της τι σημαίνει η λέξη "δισκάδικο". Δημήτρης Λιλής


Alicia Keys - "In Common"


Alicia needs no make-up. Πιο αληθινή και πιο βαθιά από κάθε άλλη φορά, η Keys παντρεύει το R’n’B του μέλλοντος με τα deep disco caribean vibes και η επιστροφή της που δεν γίνεται απο πολλούς αντιληπτή αναμένεται να δώσει νέα πνοή στο εμπορικά εξαντλημένο rhythm and blues ιδίωμα. Δημήτρης Λιλής


Omar S - "Heard Chew Single" (ft. John Fm)


Bαρετό να μιλάς για house εν έτει 2016 αλλά αν πρέπει θα είναι κρίμα να αγνοείς το φετινό single του Omar S. Μarching drums, μπασογραμμή που κουνάει βουνά και πιασάρικα φωνητικά για βουτιές και cocktail στην Ibiza. Σε στιγμές μουντό πιάνο house για αυτούς που εκτίμησαν τις εγκεφαλικές προεκτάσεις στην μουσική του Omar S μέχρι τώρα. Δημήτρης Λιλής

To BBC ανακοίνωσε τους νικητές του Sound of 2017

18/01/17

Oι Ray BLK, Rag ‘n’ Bone Man, RAYE, Jorja Smith, Nadia Rose θα είναι τα επόμενα μουσικά αστέρια του 2017.
Kelly

Οι καλλιτέχνες που δέχτηκαν και εκείνοι που αρνήθηκαν να παίξουν στην ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ

17/01/17

Πώς οι 3 Doors Down και ο Toby Keith τόλμησαν να πουν ναι, ενώ αρνήθηκαν ο Elton John, η Celine Dion, o Moby και άλλοι διάσημοι;
Kelly

Jamiroquai και Michael Kiwanuka τα πρώτα ονόματα του Release Athens Festival 2017

17/01/17

Έρχονται το Σάββατο 17 Ιουνίου στην Πλατεία Νερού.
Μαρία Δημητρίου

BRIT Awards 2017: Οι υποψηφιότητες

16/01/17

Ο David Bowie, οι Little Mix και ο Skepta κυριάρχησαν στη φετινή ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων.
Μαρία Δημητρίου

Facebook Comments