ΟΙ 10 ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ 2012

24/12/2012

Ed Wood

Στις 500 λίστες που θα έχετε ήδη διαβάσει με τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς σε σοβαρά και λιγότερο σοβαρά κινηματογραφικά ή μη sites προστίθεται κι αυτή που όλοι περιμένατε, με τις δέκα καλύτερες ταινίες της χρονιάς όπως επιλέχθηκαν σε μια μαραθώνια σύσκεψη στα Jumping Fish headquarters υπό τη διακριτική επίβλεψη-μαστίγιο της αρχισυνταξίας, που επέμενε να προσθέσουμε το "The Avengers". Μοναδικό κριτήριο ήταν οι ταινίες να έχουν προβληθεί σε έστω και μια αίθουσα της χώρας σε κανονική διανομή (οπότε αντίο φεστιβάλ, αντίο Pirate Bay) από 01/01/2012 έως 31/12/2012.


10. "The Raid: Redemption"
Αδυσώπητο ξύλο σε 101 λεπτά φρενήρους δράσης. Αντί για τίτλους τέλους θα έπρεπε να γράφει Κ.Ο.

9. "Elena"
Υποδειγματική ακρίβεια στην εξιστόρηση της καταβαράθρωσης μιας οικογένειας (και μιας χώρας) στον αμοραλισμό, συνοδεύεται από ένα επίσης ανατριχιαστικό score του Philip Glass, που δυστυχώς δεν κυκλοφόρησε πουθενά.

8. "Cabin In The Woods"
To δεύτερο μισό ήταν ένα standing ovation διαρκείας. Δε θυμόμαστε να άνοιξε ποτέ στο σινεμά πόρτα ασανσέρ με περισσότερο ενθουσιασμό.

7. "Cosmopolis"


Εικόνες από έναν νέο, γενναίο κόσμο, για νέους γενναίους θεατές.

6. "Life of Pi"
Δεν υπάρχουν unfilmable βιβλία, το 3D είναι τέχνη και διάφορα άλλα κλισέ καταρρίπτονται ή επιβεβαιώνονται πανηγυρικά σε κάτι που μπορεί να είναι επιτέλους και πάλι ανείπωτα όμορφο και συγκινητικό.

5. "Moonrise Kingdom"


Είναι σπουδαίο να γυρίζεις ταινίες που θα έκαναν όλες τις αναφορές σου περήφανες και να επαναπροσδιορίζεις ταυτόχρονα το δικό σου, ιδιαίτερο στιλ. Ο Wes Anderson το έκανε για έβδομη φορά.

4. "Hugo"


Το σινεμά πρέπει να αισθάνεται πολύ τυχερό που το αγάπησε ο Martin Scorsese.

3. "Holy Motors"

Θέλει κάτι παραπάνω από τρέλα για να ξεκινήσεις κάτι τόσο προσωπικό, ιδιοσυγκρασιακό κι εν τέλει ακατάληπτο και να το μετατρέψεις σε ύμνο της τέχνης του κινηματογράφου, που μοιάζει και πάλι ικανός να πεθαίνει και να ξαναγεννιέται για πάντα.

2. "Τhe Master"
Η Σαϊεντολογία ήταν μόνο η αφορμή για τον Paul Thomas Anderson, ο οποίος δημιούργησε ένα κινηματογραφικό Rorschach για την (αυθ)υποβολή, την εξουσία και την αδυναμία οποιασδήποτε μορφής σωτηρίας. Κρίμα που κάποιοι έμειναν μόνο στη μουτζούρα.

1. "Amour"



Ευχαριστούμε, Michael Haneke, που έκανες το ‘’θέλω να γεράσουμε μαζί’’ την πιο εφιαλτική και ταυτόχρονα ονειρική προοπτική.


tags / movies

Ανταπόκριση από το 71ο Φεστιβάλ Βενετίας, μέρα 4η

02/09/14

Η τέταρτη μέρα στο ηλιόλουστο Λίντο χαρακτηρίστηκε από τον ερχομό δύο μυθικών μορφών της έβδομης τέχνης, του Al Pacino και της Catherine Deneuve.
Ed Wood

Ντοκιμαντέρ για τους Ramones από τον Martin Scorsese

02/09/14

Φιλμ, θεατρικό έργο και βιβλίο στα άμεσα πλάνα.
Πάνος Μαύρος

Play: "God Help The Girl" OST

02/09/14

Ακούστε το soundtrack της πρώτης ταινίας του frontman των Belle & Sebastian, Stuart Murdoch. Θα σας φτιάξει τη διάθεση.
Εύη Χουρσανίδη

Ανταπόκριση από το 71ο Φεστιβάλ Βενετίας, μέρα 3η

01/09/14

H φεστιβαλική δικαίωση της Jennifer Aniston.
Ed Wood

Ανταπόκριση από το 71ο Φεστιβάλ Βενετίας, μέρα 2η

29/08/14

Υπάρχει ένας άγραφος κανόνας κατά τον οποίο η δεύτερη μέρα ενός φεστιβάλ έρχεται να γκρεμίσει τις προσδοκίες που δημιούργησε η πρώτη. Η δεύτερη μέρα στο Lido επιβεβαίωσε πανηγυρικά αυτό τον κανόνα.
Ed Wood

Facebook Comments

Nick Waterhouse - His Majesty The King Of Spain Live Νατάσσα Μποφίλιου Live